gsahiner
23.Ağustos.2012, 06:29
KINALI KEKLİK
http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl15@d&idx=78997
Tanımı
Kınalı Keklik, Galliformes (Tavuksular) takımının Phasianidae (Sülüngiller) familyasından orta büyüklükte ve Anadolu’muzda çok iyi tanınan ve sevilen, türkülerimize girmiş, ötüşü güzel, görünüşü etkileyici, tombul kalın gövdeli, boz tüylü, kısa kanatlı, kısa kuyruklu bir kuştur.
Göz kapaklarının kenarları,bacakları,ayakları ve gagası kırmızı ya da koyu kırmızı renklidir ve kınalı keklik denmesi de bundandır.
Erkek ve dişinin görünümleri ve tüy desenleri genel olarak aynıdır.Rengi daha parlak olan erkeğe oranla dişi biraz daha küçüktür. Başın üzeri açık kurşuni, alın daha açık renklidir. Burun kısmından başlayan, göz ve kulaktan geçerek boynun iki yanından inen ve gerdanın altında birleşen siyah, doğal bir kolyesi vardır.Gerdan krem rengi,kirli beyazdır. Kulak tüyleri kahverengi,göğüs açık kil rengi,sırtları açık kahverengi ya da gri,boyunları beyaz,yanları pas renginde ve çizgilidir.Karın kısmı koyu krem veya çok açık kahverengi-beyazdır. Ense ve sırtı erguvani gri-kahverengidir. Omuz tüyleri daha parlak morumsu,üzeri açık renk lekeli ve harelidir.Gövdenin yanlarında,kanatları saklayan uzun koyu renkli tüyler enine siyah-beyaz bantlı, uçları koyu kızıl kahverengidir. Kanatlar kapalı olduğunda bu tüyler siyah-beyaz ve kahverengi olmak üzere, 9-10 şerit oluşturur. Kuyruk altı örtü tüyleri kiremit rengidir. Gaga kalınca, ve üst gaga aşağı doğru hafifçe kıvrıktır. Yavrular küçükken benekli kahverengi ve gridir.Yaşam ortamlarına göre büyüklükleri farklılık gösterebilir ve renkleri daha açık ya da koyu olabilir.
Her iki cinste görülse de,kıkırdaksı mahmuz erkeğin en belirgin özelliklerinden biridir.
Kaya kekliğinden (Alectoris graeca) farkı : Ayrı soy ağacından gelseler de,kınalı keklik ve kaya kekliği birbirlerine çok benzer ve birini diğerinden ayırmak oldukça zordur.Zaten bilimsel olarak da 1962 yılına kadar tek tür kabul edilmişlerdi.
Buna sebep her iki türün yaşam alanlarının Balkanlar’da kesişmesi ve iç içe yaşamalarıdır.Kaya kekliğinin yaşam alanı, Alpler,orta ve güney İtalya ve Balkanlar'ın güney kesimleridir ve yayılışının doğu sınırı ise Tırakya’dır.
Kınalı kekliğin Avrupa yayılımı ise,Yunanistan,Bulgaristan’ın Türkiye’ye komşu kesimleri,Girit ve Tırakya bölgemizin Çanakkale ve Tekirdağ illeridir.
İki türün ufak morfolojik farkları yanında,belirgin bir ötüş farklılıkları vardır.Kaya kekliğinin sesi çoğunlukla düzensiz, sert, duraklayan bir dizi kesik kesik ötüştür.Kınalı keklik gibi tok ve ritmik değildir ve tekrarlar azdır: Örneğin, "çi çek pe,ti çek çi,çek çik çi,çek çi çey çey,pe ti ti itçek çik’’ gibi.Ayrıca dört heceli "çert si vit çi’’ ve tehlike durumunda çıkardığı "çitak çitak çitak’’ ötüşleri vardır.
Kaya Kekliğinin belirgin farkı : boyunun 23-35 cm olması ve saf beyaz boğazı,boğazını çevreleyen siyah çizginin kesin hatları,bazen alnını da çeviren, dar beyaz kaş çizgisi ve üst gaganın dibi boyunca uzanan siyahlıktır.Kınalı kekliğin sırtı daha kahverengi ve böğründeki çizgiler daha fazladır.
Habitatı
Kayalık ve sarp arazileri sever. Çok yağış almayan, yarı kurak ve kurak bölgelerde, çalı ve otlarla kaplı yamaçlarda, vadilerde ve yüksek tepelerdeki ekili alanlar ve bağların çevresindeki kayalık, taşlı arazilerde sürüler halinde yaşarlar.
Yayılışı
Kuzey Afrika,Güney Avrupa,Ege Adaları’ndan Kıbrıs, Sina Yarımadası,Suriye,Filistin kıyıları,Tırakya,Anadolu,Kırım,Kafkaslar ve İran üzerinden Tibet ve Çin’e kadar geniş bir alana yayılmıştır.Kaya Kekliği'ne benzer ortamlarda, aynı zamanda daha alçaklardaki kurak ve bozuk alanlarda, hatta çöllerde görülür.
Yurdumuzun Karadeniz sahillerinin çok yağış alan sık ormanları ile,Marmara,Ege ve Akdeniz Bölgeleri’nin düz ovaları dışında hemen hemen her yerinde bulunur.
1893 de Kuzey Amerika’ya götürülmüş,ABD,Kanada,Yeni Zelanda,Havai’de yetiştirilmiştir.
Beslenme
Sabah ve ikindi boyunca yiyeceğini yerde arar.Bitki tohumları,tahıl taneleri,körpe filizler,tomurcuklar,funda meyveleri,böceklerle beslenirler.Bitki köklerini ve kök yumruları eşeleyerek çıkartırlar.Yavrular ilk 4 hafta sadece böcekler,kurtçuklar,larvalar ve karınca yumurtalarıyla beslenirler.
Biyolojisi
Genellikle Monogamdırlar,ancak % 10 oranında,bir erkeğin iki dişi ile bir yuva kurması da görülmüştür.Hava koşullarına göre şubat ya da mart başında sürüden ayrılıp eşleşirler.Havalar sıcaksa bu eşleşme ocak ayında bile olur.
Erkeğin kur gösterisi dişi tarafından ödüllendirilir ve eşler gagalarıyla birbirlerine ikramda bulunurlar. Dişi kaya diplerine,çalılar arasına,otlar ve tüyler yardımıyla basit bir yuva kurar.Yaklaşık 15 gr ağırlığında 15-20 yumurta yapar ve yumurtalar,açık sarıdan gri kahve rengine,beyazdan gül kırmızısına kadar renk farklılıkları gösterebilir.Genellikle dişi kuluçkaya yatar ve erkek yuvayı korur.
Yavrular 7-10 gün içinde uçmaya başlar.12 haftada erişkin olur,ana veya baba ile ya da her ikisi ile birlikte yuvayı terk ederler.Birkaç gün sonra da başka çiftlerin yavruları ile birleşerek 30-50 bireylik bir sürü oluştururlar.Bu sürüye erginlerden bir ya da 3 keklik liderlik yapar. Kimi zaman sürülerin büyüklüğü 100’ü geçer ve refakatçi sayısı da 10 a kadar çıkabilir.
Göçü
Göç etmez.Doğu ve güneydoğu Anadolu’da,zor kış koşullarından korunmak için,10-100 km bir alanda daha ılıman,az kar tutan vadilere sığınırlar ki bu göçe ‘’sökün’’ denir.
Popülasyonu
Mutlu çağlarda Trakyada,Anadolu’da,ülkenin her yerinde en az 15-20,bazen 50 ve hatta 100 bireylik,uçuşları görsel bir şölen,ötüşleri doyumsuz bir senfoni olan sürüler halinde yaşıyorlardı.60 lı yıllarda başlayan zirai ilaçlamalarla büyük kırım yaşadılar.Yetmezmiş gibi,öngörü yoksunu yönetimlerin avlanmalarını teşvik eden duyarsızlıkları da eklenince,bu vahşi masumlar kaçınılmaz sona adım adım yaklaştılar ve tükenme noktasına geldiler.50 li ve 60 lı yıllarda başta İtalyanlar olmak üzere,Akif’in,’..tek dişi kalmış canavar..’’ dediği medeni! ülkelerde,eline tüfeğini,yanına eğitimli av köpeklerini alan ne kadar zalim avcı varsa,hepsi birden ve elini kolunu sallayarak,ülkemizin en mahrem yerlerine daldılar.Binlerce sürüyü,tek bir bireye dahi aman vermeden telef ettiler.Bizler,başta köy muhtarları olmak üzere,köy korucuları,ahali el ele vererek bu katliama yardımcı olduk.Gün sonunda verecekleri bir fişek uğruna,masum sürülerin yerini göstermek için,ülkemin güzelliklerini peşkeş çekmek için birbirimizle kıyasıya yarıştık.
Bugün için en büyük tehdit yine avcılık.Ama bu kez yabancılar değil,bizim bilinçsiz avcılarımız.Keklik,fırsat verilirse çok çabuk üreyen,çoğalan bir tür.Orman Bakanlığı bu konuda oldukça duyarlı bugün.Birçok ilde keklik üretme çiftlikleri ve kekliğin Anadolu’ya,Trakya’ya,yani ait olduğu topraklara yeniden dönmesi için ciddi çabalar var.
Davranışları
Yerde yaşayan bir kuştur.Ağaçlara konmaz.Gündüzleri ovaya inse de,geceleri fundalık ve kayalıklarda tüner.Kalın gövdeli ağaçların ana gövde çatallarında tünediği de görülebilir.
İki haftalık yavru tüy değişimi ile birlikte ilk kısa uçuşuna da başlar.
Rahatsız edildiklerinde koşmayı uçmaya tercih eder.Çılgın gibi zıplayıp engelleri aşması,tepelere doğru,hem de uçuşu aratmayacak bir hızla tırmanması,yeni bir kalkışa hazırlanmak içindir.Çünkü ağırlığına göre kanatları kısadır ve konduğu yerden hemen ve kolayca yeni bir kalkış yapamaz ve genellikle olduğu yere pusar.(Avcıların yararlandığı en büyük zaaflarından biri bu,diğeri de düz uçuşudur.) Ebeveynlerden biri,ya da sürü lideri,tehlikenenin geçtiğini anladığında,pusuda olduğu/gizlendiği yerden usulcacık çıkar sessizce ama büyük bir hızla,sesini sürüye duyurabileceği en yüksek tepeye doğru koşmaya başlar.Liderin toplanma çağrısı,orkestra şefini aratmaz.Bireylerden gelen yanıt ise,elemanları açık alana yayılmış bir koronun verdiği muhteşem bir konser gibidir.Her bir birey,tehlike gördüğünde sürüyü uyarma görevinini unutmadan,bulunduğu yerden zirveye doğru sessizce hareketlenir.
Gerekli olduğunda,ya da ürkütüldüğünde yuvarlak kanatlarıyla uçarak kısa mesafeleri alabilir.Sert ve seri kanat vuruşuyla ihtişamlı bir kalkış yapar.Öyle gürültü çıkar ki kalkışta,küçük bir sürü bile izleyeni ürpertebilir.Her yöne doğru havalanabilir.Biraz yükseldikten sonra kanatlarını gererek veya ara sıra çarparak düz bir hat üstünde uçar,ya da,bayır aşağı süzülür.Tam da bu sırada ardında ‘’vitu vitu vitu’’ diye sesler bırakır.
Büyük guruplar su kaynağının çevresinde oluşur.Kış aylarında başka sürülerle birleşerek daha da büyük sürüler halinde yaşarlar.
Yerel Adlar
Keklik-gaggubak/ Denizli (wolfkenan)
castav, dombi, fanoş, (yavru) ferıç/fariç/feliç, fariş (yumurtadan yeni çıkan keklik yavrusu), kaka barak, kazak (erkek), kığırık (kınalı keklik), meri (dişi), palas (yavru), taş atan, yaprak kuşu, zagor (dişisini arayan kızgın erkek) Kazım Çapacı
Ses-Ötüşü
Sesi,gür,tok,hızlı,ritmik,sert ve basittir : "çuk çuk çukara-çukara-çukara" veya "gak gak gak gubarak-gubarak'' ya da ‘’kakaba,kakaba,kakaba’’ Şeklindedir.
Her iki cins de farklı üç tonda ses çıkartabilirler.Biri ve düşük tonlu,gürültülü olanı alarm işaretidir.Lirik ve aşamalı yükselen sesiyle eşine serenat yapar ki,bunu görsel davranışlarla da destekler.Bir de,yüksek bir yere çıkıp,uzak mesafelerden duyulacak kadar yüksek perdeden öter ki,bu da dağılan sürüyü tekrar toplamak içindir.
Biyolojik Bilgiler
http://www.trakus.org/kods_bird/resx/boy_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kanat_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kutle.gif
33-39 cm
55-60 cm
500-600 gr
Türün sesihttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/ses.gif (http://javascript:;)
Ortalama Yaşam Süresi- yıl
Kulucka Süresi24 günYumurta Sayısı15-20- adetYumurta Boyu27x37 mm
Editör bilgileri
Kaynaklar
İnternet+alectoris chukar (http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl18@d&kul=rousettus&kdx=w7uOgw0zaDGLfLlFq l401QJ9Uds0CjpZgJDm5sM6W)
KUM KEKLİĞi
http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl15@d&idx=41015
Tanımı
Ülkemizin güneydoğusunda üreyen ve Türkiye’nin yerli kuşlarından biri olan, bu keklik türünün bilimsel adı “Ammoperdix griseogularis”dir.
Bilimsel sınıflandırmada, Galliformes (Tavuksular) takımında, Phasianidae (Sülüngiller) ailesinde yer alır.
Belirgin bir şekilde, Alectoris cinsi kekliklerden daha küçük, fakat Bıldırcın’dan (Coturnix coturnix) daha iri bir kum kekliği türüdür.
Kum keklikleri küçük, kısa kuyruklu ve toparlak görünümlü av kuşlarıdır.
Çoğunlukla daha dik bir duruş sergiledikleri gibi öterken daha uzun boyunlu ve tehlike anında da daha ince olurlar.
Yan kuyruk tüyleri, parlak kırmızı-kahverengi olup uçuş esnasında daha belirgindir.
Ayak bileklerinde mahmuza benzer çıkıntı yoktur.
Bir diğer kum kekliği türü olan “Ammoperdix heyi”ye benzer.
Fakat A. griseogularis’in erkek bireylerinin baş kısmındaki tüy desenleri A.heyi’ye göre daha göz alıcıdır.
A.griseogularis’in erkek bireylerinin başı gridir, fakat alından enseye doğru incelen siyah bir bant ile gözünün arkasında beyaz, elmas biçiminde bir bant uzanır.
Gri renkli boynun, yan kısımlarında beyaz benekler bulunur.
Yanak ve boğaz kısımları da gridir.
Göğüs ve kuyrukaltı kısımları devetüyü renginde olup karın kısmı krem rengindedir. Kanatlarında 5-6 adet kavisli siyah, pembe-kestane tonlarında bant vardır.
Dişi ve erkek bireyler birbirinden farklıdır.
Dişileri erkeğinden daha soluk renklidir ve A.heyi’nin dişi bireylerine çok benzer.
Görünürde genç bireyler genellikle yetişkinlere benzer.
Fakat baş kısımdaki tüy desenleri az belirgindir.
Habitatı
A.heyi gibi dağ çöllerinde, kayalık yamaçlarda, vadilerde ve kıraç arazilerde yaşamını sürdürür.
Bazen 2000 m. rakımlı yerlerde de görülebilir.
Yayılışı
Türkiye’nin güneydoğusu, Suriye, Irak, İran, Afganistan, Kazakistan, Pakistan, Hindistan, Tacikistan, Özbekistan ve Rusya’ya kadar, yaklaşık 1.000.000-10.000.000 km² ‘lik geniş bir alanda yayılış gösterir.
Dilimizdeki diğer yerel adları: Çöl Kekliği, Bayağı Kum Kekliği, Jet Keklik, Susik
TRAKUS.ORG FOTOĞRAF BİLGİLERİNE GÖRE GÖZLEMLENDİĞİ YERLER:
27.06.2006 Şanlıurfa (akey)
08.07.2007 Şanlıurfa (fotoemin)
01.03.2008 Şanlıurfa (izler)
02.03.2008 Şanlıurfa (sonerbekir)
17.05.2008 Şanlıurfa (baskin)
29.06.2008 Şanlıurfa (leventgoksoy)
Beslenme
Her şeyi yiyen (omnivorous) bir keklik türüdür.
Yaşadığı yere uygun bitkilerin tohumları (özellikle çayır bitkilerinin tohumları) ve yeşil kısımları ile karıncalar (Formicidae), kın kanatlılar (Coleoptera) ve sinekler (Diptera) gibi bazı böcek türleri besinleri arasında yer alır.
Hindistan’daki bireylerin midesinde Baklagiller (Fabaceae) ailesinden “Trigonella occulta” yaprakları bulunmuştur.
Biyolojisi
Boyu 22-25 cm ve kanat açıklığı 40-42 cm olan bu keklik türünün kuluçka dönemine ilişkin kesin bir kayıt yok ama tahminen 21 günden fazla, yaklaşık olarak 25-27 gündür.
Bir defada 6-10 yumurta bırakır.
Yuvasını genellikle kazıyarak zeminde yapar.
Eğimli bir arazide bulunan bir yuvanın (Ticehurst et al. 1922) yaklaşık 70 cm derinlikte olduğu tespit edilmiştir. Kazıyarak yaptığı yuvasını küçük bitki parçaları ile kaplar.
Göçü
Göç bilgisi bulunamadı
Popülasyonu
IUCN ölçütlerine göre yaklaşık olarak 2000-4100 bireylik geniş bir popülasyona sahiptir. Yaygın bulunan türler (LC: Least Concern) kategorisinde yer alır.
Davranışları
Rahatsız edilince uçmaktan daha çok, fevkalade çevik bir hareketle koşarak kaçmayı tercih eder.
Eğer gerekirse, kısa mesafe uçar.
Uçuşu Bıldırcın’a benzer.
Dar kanatları ile havalandığı anda ıslığa benzer kendine özgü bir ses çıkarır.
Üreme döneminden sonra küçük sürüler oluşturur, fakat çoğunlukla çift olarak yaşarlar.
Yerel Adlar
Diğer dillerdeki adları:
İngilizce; See-see Partridge,
Almanca; Persisches Wüstenhuhn,
Fransızca; Perdrix si-si.
Ses-Ötüşü
Ötüşü, ardı ardına ıslık gibi ‘hoit, hoit, hoit, …’dir.
Uzaktan Benekli Sutavuğu’nu (Porzana porzana) andırır.
Arazide, görülmeden önce çoğunlukla sesi duyulur.
Kaynaklar
Collins Bird Guide, Lars Svensson & Peter J.Grant, Sayfa:108-109
Birds of the Mediterranean, Paul Sterry, Sayfa:62
Türkiye Kuş Haritası,Prof.Dr.İlhami Kiziroğlu,Atlas Harita Dizisi 6
The Complete Birds of Western Palearctic, Cramp's, Oxford Uni. 1998
www.iucnredlist.org (http://www.iucnredlist.org/) tr.wikipedia.org (http://tr.wikipedia.org/)
en.wikipedia.org (http://en.wikipedia.org/)
www.bsc-eoc.org (http://www.bsc-eoc.org/)
www.worldwildlife.org (http://www.worldwildlife.org/)
www.trakus.org (http://www.trakus.org)
Biyolojik Bilgiler
http://www.trakus.org/kods_bird/resx/boy_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kanat_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kutle.gif
22-25 cm
40-42 cm
Değer girilmemiş
Kulucka Süresi25-27 gün
Yumurta Sayısı6-10 adet
ÇİL KEKLİK
http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl15@d&idx=25840
Tanımı
Hayvanlar alemi,Kordalılar şubesi,Kuşlar sınıfı,Tavuksular takımı,Sülüngiller familyasındandır.Kınalı keklikten biraz kısa, ayakları gri mat ve gagası yeşilimsi mat renkli,küçük başlı,tombul,gri kahverengi bir kekliktir.
Yüzü ve boynu kırmızımsı sarı,turuncu renkli,böğründeki kahve rengi çizgiler dikine ve geniştir.Kanatlar kahve rengi,boyuna kesik çizgili,sırtı kahve rengi,siyah,krem rengi çizgilidir.Karın kısmı beyaz,diğer bölümler gri/boz renklidir.Kuyruk sokumu çizgili kahve rengi,kısa ve sivri kuyruğu kızılımsı turuncudur.
Erkeklerin karın kısmında at nalı biçiminde kestane renkli bir oluşum vardır.Dişilerde genellikle bu renk oluşumu bulunmaz,bulunsa da çok küçüktür.Dişilerin karın kısmındaki beyaz alan daha geniş,renkleri daha soluktur.Renklerinden ötürü,Avrupa’da gri keklik,Anadolu’nun bazı yörelerinde boz keklik olarak adlandırılır.Gençler sarı kahverengidir ve belirleyici özellikleri 16 hafta oluşur.60 lı yıllara kadar neredeyse tüm keklik türleri partridge adı altında toplanmışken,belirleyici özellikleri nedeni ile çilkeklik de tür olarak kabul edilmiştir.
Habitatı
Yaşam alanları ;
Çiftlikler,ekilebilir açık alanlar,kırlar,çayırlar,bozkırlar,dağlık,kayalık,ç alılık,yarı çöl araziler,eğimli düzlüklerdir.Buralarda ürer ve kışı geçirir.
Yayılışı
Çilkeklik,İngiliz,Macar,ya da Hun kekliği olarak da bilinir.İngiltere’ye özgüdür ve Avrupa’da en yaygın keklik türüdür.Güney İsveç ve Güney Finlandiya’dan Kuzey İspanya ve İtalya’ya kadar; Balkanlardan Küçük Asya’ya, Kuzey ve Batı İran’a kadar yayılma alanı olan 7 ayrı ırkı vardır.Türkiye’de ise,Marmara,iç Ege ,Trakya,orta Anadolu’nun tamamı,İçanadolu’nun bir bölümü yaşam alanlarıdır.
Amerika’da,Kanada’da ve civar ülkelerde,avlanmak amacıyla başarılı bir şekilde üretilmiştir.Avrupa’da en kalabalık olarak Fransa ve Polonya’da bulunur.
Beslenme
Çilkeklik tohum yiyen bir kuş türüdür.Yeşil yapraklar,tahıl ve ot tohumları ile beslenir.Omurgasızlar,kanatlı böcekler ve yaprak bitleri de besinleri arasında yer alır.Genç bireyler protein bakımından zengin olan böcekleri tercih ederler.Bu nedenle ebeveynler yavrularını daha kolay böcek bulabilecekleri tahıl tarlalarının kenarlarına götürürler.Yumurtadan çıktıkları ilk on gün sadece böcekleri sindirebilirler.
Biyolojisi
İlkbahar aylarında yeşilimsi renkten kahverengi griye kadar değişen renklerde 20-30 yumurta yapar.En fazla yumurta veren türlerin başında gelir.Kuluçka süresi 24 gündür. Yavrular 13-14 günlük olunca uçmaya başlar ve yaklaşık 16 hafta sonra özgürlüklerine kavuşurlar.Ne var ki,gelecek bahara,yani eşleşene kadar ana/babaları ile birlikte sürü halinde yaşamayı tercih ederler.Bir yaşında eşeysel olgunluğa erişirler ve tek eşlidirler.Yuvaları dağılırsa,aynı mevsimde yeni bir yuva kurabilirler.Çiftleşme ve kuluçka dönemleri dışında sürüler halinde yaşarlar.
Göçü
Yerli kuşlardandır.
Popülasyonu
Dünya populasyonun 5-10milyon bireyden oluştuğu tahmin edilmekteedir. Türün Avrupa populasyonu dünya populasyonun %25-49unu oluşturmaktadır. Avrupa'da üreyen populasyonunn 1.600.000bireyden daha fazla olduğu düşünülmektedir. Tür IUCN Redlist kriterlerine göre LC statüsünde(yaygın türler) olmasına rağmen yayıldığı hemen her bölgede pestisitler ve habitat kaybı yüzünden belirgin bir azalma göstermiştir.
Davranışları
Çilkeklik, yere yakın uçar.Rahatsız edildiğinde,küt/kısa kanatları ile,’’rıck,rıck,rıck’’ sesi çıkararak yükselir ve kısa mesafe uçar.
Yerel Adlar
Yerel adlar bilgisi bulunamadı.
Ses-Ötüşü
Sesi kulak tırmalayacak kadar tiz ve mekanik bir ‘kiir-ik kiir-ik’ tir.
Tehlike sezdiğinde uyarı sesi yüksek ve boğuktur. Keev, Keev ve Pitt pitt pitt şeklindedir.
Kaynaklar
Kaynak bilgisi bulunamadı.
Biyolojik Bilgiler
http://www.trakus.org/kods_bird/resx/boy_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kanat_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kutle.gif
29-31 cm
45-48 cm
350-450 gr
Türün sesihttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/ses.gif (http://javascript:;)
Ortalama Yaşam Süresi7 yıl
Kulucka Süresi24 gün
Yumurta Sayısı20-30 adet
Yumurta Boyu14 gr-27x37 mm
http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl15@d&idx=78997
Tanımı
Kınalı Keklik, Galliformes (Tavuksular) takımının Phasianidae (Sülüngiller) familyasından orta büyüklükte ve Anadolu’muzda çok iyi tanınan ve sevilen, türkülerimize girmiş, ötüşü güzel, görünüşü etkileyici, tombul kalın gövdeli, boz tüylü, kısa kanatlı, kısa kuyruklu bir kuştur.
Göz kapaklarının kenarları,bacakları,ayakları ve gagası kırmızı ya da koyu kırmızı renklidir ve kınalı keklik denmesi de bundandır.
Erkek ve dişinin görünümleri ve tüy desenleri genel olarak aynıdır.Rengi daha parlak olan erkeğe oranla dişi biraz daha küçüktür. Başın üzeri açık kurşuni, alın daha açık renklidir. Burun kısmından başlayan, göz ve kulaktan geçerek boynun iki yanından inen ve gerdanın altında birleşen siyah, doğal bir kolyesi vardır.Gerdan krem rengi,kirli beyazdır. Kulak tüyleri kahverengi,göğüs açık kil rengi,sırtları açık kahverengi ya da gri,boyunları beyaz,yanları pas renginde ve çizgilidir.Karın kısmı koyu krem veya çok açık kahverengi-beyazdır. Ense ve sırtı erguvani gri-kahverengidir. Omuz tüyleri daha parlak morumsu,üzeri açık renk lekeli ve harelidir.Gövdenin yanlarında,kanatları saklayan uzun koyu renkli tüyler enine siyah-beyaz bantlı, uçları koyu kızıl kahverengidir. Kanatlar kapalı olduğunda bu tüyler siyah-beyaz ve kahverengi olmak üzere, 9-10 şerit oluşturur. Kuyruk altı örtü tüyleri kiremit rengidir. Gaga kalınca, ve üst gaga aşağı doğru hafifçe kıvrıktır. Yavrular küçükken benekli kahverengi ve gridir.Yaşam ortamlarına göre büyüklükleri farklılık gösterebilir ve renkleri daha açık ya da koyu olabilir.
Her iki cinste görülse de,kıkırdaksı mahmuz erkeğin en belirgin özelliklerinden biridir.
Kaya kekliğinden (Alectoris graeca) farkı : Ayrı soy ağacından gelseler de,kınalı keklik ve kaya kekliği birbirlerine çok benzer ve birini diğerinden ayırmak oldukça zordur.Zaten bilimsel olarak da 1962 yılına kadar tek tür kabul edilmişlerdi.
Buna sebep her iki türün yaşam alanlarının Balkanlar’da kesişmesi ve iç içe yaşamalarıdır.Kaya kekliğinin yaşam alanı, Alpler,orta ve güney İtalya ve Balkanlar'ın güney kesimleridir ve yayılışının doğu sınırı ise Tırakya’dır.
Kınalı kekliğin Avrupa yayılımı ise,Yunanistan,Bulgaristan’ın Türkiye’ye komşu kesimleri,Girit ve Tırakya bölgemizin Çanakkale ve Tekirdağ illeridir.
İki türün ufak morfolojik farkları yanında,belirgin bir ötüş farklılıkları vardır.Kaya kekliğinin sesi çoğunlukla düzensiz, sert, duraklayan bir dizi kesik kesik ötüştür.Kınalı keklik gibi tok ve ritmik değildir ve tekrarlar azdır: Örneğin, "çi çek pe,ti çek çi,çek çik çi,çek çi çey çey,pe ti ti itçek çik’’ gibi.Ayrıca dört heceli "çert si vit çi’’ ve tehlike durumunda çıkardığı "çitak çitak çitak’’ ötüşleri vardır.
Kaya Kekliğinin belirgin farkı : boyunun 23-35 cm olması ve saf beyaz boğazı,boğazını çevreleyen siyah çizginin kesin hatları,bazen alnını da çeviren, dar beyaz kaş çizgisi ve üst gaganın dibi boyunca uzanan siyahlıktır.Kınalı kekliğin sırtı daha kahverengi ve böğründeki çizgiler daha fazladır.
Habitatı
Kayalık ve sarp arazileri sever. Çok yağış almayan, yarı kurak ve kurak bölgelerde, çalı ve otlarla kaplı yamaçlarda, vadilerde ve yüksek tepelerdeki ekili alanlar ve bağların çevresindeki kayalık, taşlı arazilerde sürüler halinde yaşarlar.
Yayılışı
Kuzey Afrika,Güney Avrupa,Ege Adaları’ndan Kıbrıs, Sina Yarımadası,Suriye,Filistin kıyıları,Tırakya,Anadolu,Kırım,Kafkaslar ve İran üzerinden Tibet ve Çin’e kadar geniş bir alana yayılmıştır.Kaya Kekliği'ne benzer ortamlarda, aynı zamanda daha alçaklardaki kurak ve bozuk alanlarda, hatta çöllerde görülür.
Yurdumuzun Karadeniz sahillerinin çok yağış alan sık ormanları ile,Marmara,Ege ve Akdeniz Bölgeleri’nin düz ovaları dışında hemen hemen her yerinde bulunur.
1893 de Kuzey Amerika’ya götürülmüş,ABD,Kanada,Yeni Zelanda,Havai’de yetiştirilmiştir.
Beslenme
Sabah ve ikindi boyunca yiyeceğini yerde arar.Bitki tohumları,tahıl taneleri,körpe filizler,tomurcuklar,funda meyveleri,böceklerle beslenirler.Bitki köklerini ve kök yumruları eşeleyerek çıkartırlar.Yavrular ilk 4 hafta sadece böcekler,kurtçuklar,larvalar ve karınca yumurtalarıyla beslenirler.
Biyolojisi
Genellikle Monogamdırlar,ancak % 10 oranında,bir erkeğin iki dişi ile bir yuva kurması da görülmüştür.Hava koşullarına göre şubat ya da mart başında sürüden ayrılıp eşleşirler.Havalar sıcaksa bu eşleşme ocak ayında bile olur.
Erkeğin kur gösterisi dişi tarafından ödüllendirilir ve eşler gagalarıyla birbirlerine ikramda bulunurlar. Dişi kaya diplerine,çalılar arasına,otlar ve tüyler yardımıyla basit bir yuva kurar.Yaklaşık 15 gr ağırlığında 15-20 yumurta yapar ve yumurtalar,açık sarıdan gri kahve rengine,beyazdan gül kırmızısına kadar renk farklılıkları gösterebilir.Genellikle dişi kuluçkaya yatar ve erkek yuvayı korur.
Yavrular 7-10 gün içinde uçmaya başlar.12 haftada erişkin olur,ana veya baba ile ya da her ikisi ile birlikte yuvayı terk ederler.Birkaç gün sonra da başka çiftlerin yavruları ile birleşerek 30-50 bireylik bir sürü oluştururlar.Bu sürüye erginlerden bir ya da 3 keklik liderlik yapar. Kimi zaman sürülerin büyüklüğü 100’ü geçer ve refakatçi sayısı da 10 a kadar çıkabilir.
Göçü
Göç etmez.Doğu ve güneydoğu Anadolu’da,zor kış koşullarından korunmak için,10-100 km bir alanda daha ılıman,az kar tutan vadilere sığınırlar ki bu göçe ‘’sökün’’ denir.
Popülasyonu
Mutlu çağlarda Trakyada,Anadolu’da,ülkenin her yerinde en az 15-20,bazen 50 ve hatta 100 bireylik,uçuşları görsel bir şölen,ötüşleri doyumsuz bir senfoni olan sürüler halinde yaşıyorlardı.60 lı yıllarda başlayan zirai ilaçlamalarla büyük kırım yaşadılar.Yetmezmiş gibi,öngörü yoksunu yönetimlerin avlanmalarını teşvik eden duyarsızlıkları da eklenince,bu vahşi masumlar kaçınılmaz sona adım adım yaklaştılar ve tükenme noktasına geldiler.50 li ve 60 lı yıllarda başta İtalyanlar olmak üzere,Akif’in,’..tek dişi kalmış canavar..’’ dediği medeni! ülkelerde,eline tüfeğini,yanına eğitimli av köpeklerini alan ne kadar zalim avcı varsa,hepsi birden ve elini kolunu sallayarak,ülkemizin en mahrem yerlerine daldılar.Binlerce sürüyü,tek bir bireye dahi aman vermeden telef ettiler.Bizler,başta köy muhtarları olmak üzere,köy korucuları,ahali el ele vererek bu katliama yardımcı olduk.Gün sonunda verecekleri bir fişek uğruna,masum sürülerin yerini göstermek için,ülkemin güzelliklerini peşkeş çekmek için birbirimizle kıyasıya yarıştık.
Bugün için en büyük tehdit yine avcılık.Ama bu kez yabancılar değil,bizim bilinçsiz avcılarımız.Keklik,fırsat verilirse çok çabuk üreyen,çoğalan bir tür.Orman Bakanlığı bu konuda oldukça duyarlı bugün.Birçok ilde keklik üretme çiftlikleri ve kekliğin Anadolu’ya,Trakya’ya,yani ait olduğu topraklara yeniden dönmesi için ciddi çabalar var.
Davranışları
Yerde yaşayan bir kuştur.Ağaçlara konmaz.Gündüzleri ovaya inse de,geceleri fundalık ve kayalıklarda tüner.Kalın gövdeli ağaçların ana gövde çatallarında tünediği de görülebilir.
İki haftalık yavru tüy değişimi ile birlikte ilk kısa uçuşuna da başlar.
Rahatsız edildiklerinde koşmayı uçmaya tercih eder.Çılgın gibi zıplayıp engelleri aşması,tepelere doğru,hem de uçuşu aratmayacak bir hızla tırmanması,yeni bir kalkışa hazırlanmak içindir.Çünkü ağırlığına göre kanatları kısadır ve konduğu yerden hemen ve kolayca yeni bir kalkış yapamaz ve genellikle olduğu yere pusar.(Avcıların yararlandığı en büyük zaaflarından biri bu,diğeri de düz uçuşudur.) Ebeveynlerden biri,ya da sürü lideri,tehlikenenin geçtiğini anladığında,pusuda olduğu/gizlendiği yerden usulcacık çıkar sessizce ama büyük bir hızla,sesini sürüye duyurabileceği en yüksek tepeye doğru koşmaya başlar.Liderin toplanma çağrısı,orkestra şefini aratmaz.Bireylerden gelen yanıt ise,elemanları açık alana yayılmış bir koronun verdiği muhteşem bir konser gibidir.Her bir birey,tehlike gördüğünde sürüyü uyarma görevinini unutmadan,bulunduğu yerden zirveye doğru sessizce hareketlenir.
Gerekli olduğunda,ya da ürkütüldüğünde yuvarlak kanatlarıyla uçarak kısa mesafeleri alabilir.Sert ve seri kanat vuruşuyla ihtişamlı bir kalkış yapar.Öyle gürültü çıkar ki kalkışta,küçük bir sürü bile izleyeni ürpertebilir.Her yöne doğru havalanabilir.Biraz yükseldikten sonra kanatlarını gererek veya ara sıra çarparak düz bir hat üstünde uçar,ya da,bayır aşağı süzülür.Tam da bu sırada ardında ‘’vitu vitu vitu’’ diye sesler bırakır.
Büyük guruplar su kaynağının çevresinde oluşur.Kış aylarında başka sürülerle birleşerek daha da büyük sürüler halinde yaşarlar.
Yerel Adlar
Keklik-gaggubak/ Denizli (wolfkenan)
castav, dombi, fanoş, (yavru) ferıç/fariç/feliç, fariş (yumurtadan yeni çıkan keklik yavrusu), kaka barak, kazak (erkek), kığırık (kınalı keklik), meri (dişi), palas (yavru), taş atan, yaprak kuşu, zagor (dişisini arayan kızgın erkek) Kazım Çapacı
Ses-Ötüşü
Sesi,gür,tok,hızlı,ritmik,sert ve basittir : "çuk çuk çukara-çukara-çukara" veya "gak gak gak gubarak-gubarak'' ya da ‘’kakaba,kakaba,kakaba’’ Şeklindedir.
Her iki cins de farklı üç tonda ses çıkartabilirler.Biri ve düşük tonlu,gürültülü olanı alarm işaretidir.Lirik ve aşamalı yükselen sesiyle eşine serenat yapar ki,bunu görsel davranışlarla da destekler.Bir de,yüksek bir yere çıkıp,uzak mesafelerden duyulacak kadar yüksek perdeden öter ki,bu da dağılan sürüyü tekrar toplamak içindir.
Biyolojik Bilgiler
http://www.trakus.org/kods_bird/resx/boy_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kanat_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kutle.gif
33-39 cm
55-60 cm
500-600 gr
Türün sesihttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/ses.gif (http://javascript:;)
Ortalama Yaşam Süresi- yıl
Kulucka Süresi24 günYumurta Sayısı15-20- adetYumurta Boyu27x37 mm
Editör bilgileri
Kaynaklar
İnternet+alectoris chukar (http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl18@d&kul=rousettus&kdx=w7uOgw0zaDGLfLlFq l401QJ9Uds0CjpZgJDm5sM6W)
KUM KEKLİĞi
http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl15@d&idx=41015
Tanımı
Ülkemizin güneydoğusunda üreyen ve Türkiye’nin yerli kuşlarından biri olan, bu keklik türünün bilimsel adı “Ammoperdix griseogularis”dir.
Bilimsel sınıflandırmada, Galliformes (Tavuksular) takımında, Phasianidae (Sülüngiller) ailesinde yer alır.
Belirgin bir şekilde, Alectoris cinsi kekliklerden daha küçük, fakat Bıldırcın’dan (Coturnix coturnix) daha iri bir kum kekliği türüdür.
Kum keklikleri küçük, kısa kuyruklu ve toparlak görünümlü av kuşlarıdır.
Çoğunlukla daha dik bir duruş sergiledikleri gibi öterken daha uzun boyunlu ve tehlike anında da daha ince olurlar.
Yan kuyruk tüyleri, parlak kırmızı-kahverengi olup uçuş esnasında daha belirgindir.
Ayak bileklerinde mahmuza benzer çıkıntı yoktur.
Bir diğer kum kekliği türü olan “Ammoperdix heyi”ye benzer.
Fakat A. griseogularis’in erkek bireylerinin baş kısmındaki tüy desenleri A.heyi’ye göre daha göz alıcıdır.
A.griseogularis’in erkek bireylerinin başı gridir, fakat alından enseye doğru incelen siyah bir bant ile gözünün arkasında beyaz, elmas biçiminde bir bant uzanır.
Gri renkli boynun, yan kısımlarında beyaz benekler bulunur.
Yanak ve boğaz kısımları da gridir.
Göğüs ve kuyrukaltı kısımları devetüyü renginde olup karın kısmı krem rengindedir. Kanatlarında 5-6 adet kavisli siyah, pembe-kestane tonlarında bant vardır.
Dişi ve erkek bireyler birbirinden farklıdır.
Dişileri erkeğinden daha soluk renklidir ve A.heyi’nin dişi bireylerine çok benzer.
Görünürde genç bireyler genellikle yetişkinlere benzer.
Fakat baş kısımdaki tüy desenleri az belirgindir.
Habitatı
A.heyi gibi dağ çöllerinde, kayalık yamaçlarda, vadilerde ve kıraç arazilerde yaşamını sürdürür.
Bazen 2000 m. rakımlı yerlerde de görülebilir.
Yayılışı
Türkiye’nin güneydoğusu, Suriye, Irak, İran, Afganistan, Kazakistan, Pakistan, Hindistan, Tacikistan, Özbekistan ve Rusya’ya kadar, yaklaşık 1.000.000-10.000.000 km² ‘lik geniş bir alanda yayılış gösterir.
Dilimizdeki diğer yerel adları: Çöl Kekliği, Bayağı Kum Kekliği, Jet Keklik, Susik
TRAKUS.ORG FOTOĞRAF BİLGİLERİNE GÖRE GÖZLEMLENDİĞİ YERLER:
27.06.2006 Şanlıurfa (akey)
08.07.2007 Şanlıurfa (fotoemin)
01.03.2008 Şanlıurfa (izler)
02.03.2008 Şanlıurfa (sonerbekir)
17.05.2008 Şanlıurfa (baskin)
29.06.2008 Şanlıurfa (leventgoksoy)
Beslenme
Her şeyi yiyen (omnivorous) bir keklik türüdür.
Yaşadığı yere uygun bitkilerin tohumları (özellikle çayır bitkilerinin tohumları) ve yeşil kısımları ile karıncalar (Formicidae), kın kanatlılar (Coleoptera) ve sinekler (Diptera) gibi bazı böcek türleri besinleri arasında yer alır.
Hindistan’daki bireylerin midesinde Baklagiller (Fabaceae) ailesinden “Trigonella occulta” yaprakları bulunmuştur.
Biyolojisi
Boyu 22-25 cm ve kanat açıklığı 40-42 cm olan bu keklik türünün kuluçka dönemine ilişkin kesin bir kayıt yok ama tahminen 21 günden fazla, yaklaşık olarak 25-27 gündür.
Bir defada 6-10 yumurta bırakır.
Yuvasını genellikle kazıyarak zeminde yapar.
Eğimli bir arazide bulunan bir yuvanın (Ticehurst et al. 1922) yaklaşık 70 cm derinlikte olduğu tespit edilmiştir. Kazıyarak yaptığı yuvasını küçük bitki parçaları ile kaplar.
Göçü
Göç bilgisi bulunamadı
Popülasyonu
IUCN ölçütlerine göre yaklaşık olarak 2000-4100 bireylik geniş bir popülasyona sahiptir. Yaygın bulunan türler (LC: Least Concern) kategorisinde yer alır.
Davranışları
Rahatsız edilince uçmaktan daha çok, fevkalade çevik bir hareketle koşarak kaçmayı tercih eder.
Eğer gerekirse, kısa mesafe uçar.
Uçuşu Bıldırcın’a benzer.
Dar kanatları ile havalandığı anda ıslığa benzer kendine özgü bir ses çıkarır.
Üreme döneminden sonra küçük sürüler oluşturur, fakat çoğunlukla çift olarak yaşarlar.
Yerel Adlar
Diğer dillerdeki adları:
İngilizce; See-see Partridge,
Almanca; Persisches Wüstenhuhn,
Fransızca; Perdrix si-si.
Ses-Ötüşü
Ötüşü, ardı ardına ıslık gibi ‘hoit, hoit, hoit, …’dir.
Uzaktan Benekli Sutavuğu’nu (Porzana porzana) andırır.
Arazide, görülmeden önce çoğunlukla sesi duyulur.
Kaynaklar
Collins Bird Guide, Lars Svensson & Peter J.Grant, Sayfa:108-109
Birds of the Mediterranean, Paul Sterry, Sayfa:62
Türkiye Kuş Haritası,Prof.Dr.İlhami Kiziroğlu,Atlas Harita Dizisi 6
The Complete Birds of Western Palearctic, Cramp's, Oxford Uni. 1998
www.iucnredlist.org (http://www.iucnredlist.org/) tr.wikipedia.org (http://tr.wikipedia.org/)
en.wikipedia.org (http://en.wikipedia.org/)
www.bsc-eoc.org (http://www.bsc-eoc.org/)
www.worldwildlife.org (http://www.worldwildlife.org/)
www.trakus.org (http://www.trakus.org)
Biyolojik Bilgiler
http://www.trakus.org/kods_bird/resx/boy_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kanat_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kutle.gif
22-25 cm
40-42 cm
Değer girilmemiş
Kulucka Süresi25-27 gün
Yumurta Sayısı6-10 adet
ÇİL KEKLİK
http://www.trakus.org/kods_bird/uye/?fsx=2fsdl15@d&idx=25840
Tanımı
Hayvanlar alemi,Kordalılar şubesi,Kuşlar sınıfı,Tavuksular takımı,Sülüngiller familyasındandır.Kınalı keklikten biraz kısa, ayakları gri mat ve gagası yeşilimsi mat renkli,küçük başlı,tombul,gri kahverengi bir kekliktir.
Yüzü ve boynu kırmızımsı sarı,turuncu renkli,böğründeki kahve rengi çizgiler dikine ve geniştir.Kanatlar kahve rengi,boyuna kesik çizgili,sırtı kahve rengi,siyah,krem rengi çizgilidir.Karın kısmı beyaz,diğer bölümler gri/boz renklidir.Kuyruk sokumu çizgili kahve rengi,kısa ve sivri kuyruğu kızılımsı turuncudur.
Erkeklerin karın kısmında at nalı biçiminde kestane renkli bir oluşum vardır.Dişilerde genellikle bu renk oluşumu bulunmaz,bulunsa da çok küçüktür.Dişilerin karın kısmındaki beyaz alan daha geniş,renkleri daha soluktur.Renklerinden ötürü,Avrupa’da gri keklik,Anadolu’nun bazı yörelerinde boz keklik olarak adlandırılır.Gençler sarı kahverengidir ve belirleyici özellikleri 16 hafta oluşur.60 lı yıllara kadar neredeyse tüm keklik türleri partridge adı altında toplanmışken,belirleyici özellikleri nedeni ile çilkeklik de tür olarak kabul edilmiştir.
Habitatı
Yaşam alanları ;
Çiftlikler,ekilebilir açık alanlar,kırlar,çayırlar,bozkırlar,dağlık,kayalık,ç alılık,yarı çöl araziler,eğimli düzlüklerdir.Buralarda ürer ve kışı geçirir.
Yayılışı
Çilkeklik,İngiliz,Macar,ya da Hun kekliği olarak da bilinir.İngiltere’ye özgüdür ve Avrupa’da en yaygın keklik türüdür.Güney İsveç ve Güney Finlandiya’dan Kuzey İspanya ve İtalya’ya kadar; Balkanlardan Küçük Asya’ya, Kuzey ve Batı İran’a kadar yayılma alanı olan 7 ayrı ırkı vardır.Türkiye’de ise,Marmara,iç Ege ,Trakya,orta Anadolu’nun tamamı,İçanadolu’nun bir bölümü yaşam alanlarıdır.
Amerika’da,Kanada’da ve civar ülkelerde,avlanmak amacıyla başarılı bir şekilde üretilmiştir.Avrupa’da en kalabalık olarak Fransa ve Polonya’da bulunur.
Beslenme
Çilkeklik tohum yiyen bir kuş türüdür.Yeşil yapraklar,tahıl ve ot tohumları ile beslenir.Omurgasızlar,kanatlı böcekler ve yaprak bitleri de besinleri arasında yer alır.Genç bireyler protein bakımından zengin olan böcekleri tercih ederler.Bu nedenle ebeveynler yavrularını daha kolay böcek bulabilecekleri tahıl tarlalarının kenarlarına götürürler.Yumurtadan çıktıkları ilk on gün sadece böcekleri sindirebilirler.
Biyolojisi
İlkbahar aylarında yeşilimsi renkten kahverengi griye kadar değişen renklerde 20-30 yumurta yapar.En fazla yumurta veren türlerin başında gelir.Kuluçka süresi 24 gündür. Yavrular 13-14 günlük olunca uçmaya başlar ve yaklaşık 16 hafta sonra özgürlüklerine kavuşurlar.Ne var ki,gelecek bahara,yani eşleşene kadar ana/babaları ile birlikte sürü halinde yaşamayı tercih ederler.Bir yaşında eşeysel olgunluğa erişirler ve tek eşlidirler.Yuvaları dağılırsa,aynı mevsimde yeni bir yuva kurabilirler.Çiftleşme ve kuluçka dönemleri dışında sürüler halinde yaşarlar.
Göçü
Yerli kuşlardandır.
Popülasyonu
Dünya populasyonun 5-10milyon bireyden oluştuğu tahmin edilmekteedir. Türün Avrupa populasyonu dünya populasyonun %25-49unu oluşturmaktadır. Avrupa'da üreyen populasyonunn 1.600.000bireyden daha fazla olduğu düşünülmektedir. Tür IUCN Redlist kriterlerine göre LC statüsünde(yaygın türler) olmasına rağmen yayıldığı hemen her bölgede pestisitler ve habitat kaybı yüzünden belirgin bir azalma göstermiştir.
Davranışları
Çilkeklik, yere yakın uçar.Rahatsız edildiğinde,küt/kısa kanatları ile,’’rıck,rıck,rıck’’ sesi çıkararak yükselir ve kısa mesafe uçar.
Yerel Adlar
Yerel adlar bilgisi bulunamadı.
Ses-Ötüşü
Sesi kulak tırmalayacak kadar tiz ve mekanik bir ‘kiir-ik kiir-ik’ tir.
Tehlike sezdiğinde uyarı sesi yüksek ve boğuktur. Keev, Keev ve Pitt pitt pitt şeklindedir.
Kaynaklar
Kaynak bilgisi bulunamadı.
Biyolojik Bilgiler
http://www.trakus.org/kods_bird/resx/boy_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kanat_.gifhttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/kutle.gif
29-31 cm
45-48 cm
350-450 gr
Türün sesihttp://www.trakus.org/kods_bird/resx/ses.gif (http://javascript:;)
Ortalama Yaşam Süresi7 yıl
Kulucka Süresi24 gün
Yumurta Sayısı20-30 adet
Yumurta Boyu14 gr-27x37 mm