ibrahim uysal
25.Ekim.2013, 07:07
AVCI KİME DENİR? MART 2012
Cumartesi çulluk peşinde gezdikten sonra Sani ile beraber pazar günü için domuz avına gitmeye karar verdik.Sabah tüm grup kahvede buluşup kahvaltımızı yaparken yapılan şakalar sanki günün neşeli geçeceğini haber veriyordu.İçilen son çaylardan sonra arabalara doluşup av yapacağımız ormanlık bölgeye gittik.Ormanın temiz havasını içime çekerken susan motor sesleri sayesinde doğanın tadına daha iyi varabiliyordum.Hava güneşli,rüzgarsız ama hafif serindi.Yani tam benim havam diye düşünmüştüm.Bizler son hazırlıkları yaparken arkadaşlar da iz kesmiş ve postayı yapacağımız yere karar vermişlerdi.
Yapılan plan sonrası ben dahil dört kişi merayı aşağıdaki yoldan kesecek diğer arkadaşlar da üst yolu tutacaklardı.Bunun üzerine tekrardan arabalara atlayıp bekleyeceğimiz yerlere doğru gittik.Ben önceden çok iyi bildiğim domuzun çalıştığı kapının orada arabadan indim.Domuzun muhtemel çıkacağı yere beş metre mesafede çalılığın arkasına saklanıp üç ayak sandalyemi açıp bir güzel yerleştim.Buraya kadar her şey mükemmeldi.Ama tüm bu güzel ortamı bozan yüz metre mesafedeki şantiyede çalışan dev kepçenin sesi hem ormanın gizemli sessizliğini bozuyor,hem de benim keyfimi öldürüyordu.Anlatmakla olmayacak ve hiç kesilmeden ortamı yıkarcasına kükreyen,homurdayan bu kepçeyi yok etmek o an benim için hayattaki en güzel şey olurdu herhalde.Bu gürültülü ortama uyum sağlamam imkansızken bir de aralıklarla geçen iki arabanın yanımda durup da avla ilgili soru sormaları beni sinirlendirmeye fazlasıyla yetmişti.Kendime “Tamam sakin ol.” derken üçüncü arabada yanıma gelip durdu.Camı açıp tam soru soracakken biraz kızgın bir ses tonuyla “Hemen buradan sessizce gidin domuzlar geliyor.”dedim.Adam da efendice ilerlerken rastgele deyip kornaya iki kere basıp el sallamaz mı? Bana sadece sinirden gülmek kalmıştı.Sessiz ol diyorum ama adam kornaya basıp rastgele diyor.
http://i49.tinypic.com/30w46ep.jpg
Bu kadar karmaşa ve gürültü arasında hiçbir köpek sesi duyamamış zaten ava da tam olarak adapte olamamıştım.Önümdeki ağaçlardaki birkaç küçük kuşun çıkarttığı sesten başka etrafta doğal bir ses yoktu.Belki de vardı da ben duyamıyordum.İşte o esnada inceden bir dal kırılması sonra da biraz daha kuvvetli bir taş kayması sesi ile irkildim.Dalların arasından baktığımda tam çıkmasını beklediğim yerde avımı gördüm.Köpekleri atlatmış tek bir domuz durmuş etrafı dinliyor.Son engel geçeceği yol.Sonra postayı yarıp emniyetli ormana kaçacak.Oturduğum taburede dizlerimin üzerindeki tüfeğimi sıkıca kavradım.Oturarak mı yoksa başka domuzlar varsa kalkıp ateş edeyim mi diye düşünürken derinden gelen bir dürtüyle birden hızlıca doğrulup ayağa kalktım.Tüfeğimi omuzladığımda benim hareketimle ürkerek şimşek gibi yolu geçmeye çalışan domuzu namlunun ucunda gördüm.On metre mesafede tahmini yetmiş kiloluk bir dişi domuzun sağ omuz başına arpacığım oturduğunda tetiği çektim.Ben vurduğuma çok emindim ama kaçan domuz ve yerde merminin çıkardığı toz hiç öyle söylemiyordu.Şaşkınlığımı atlatıp ikinci mermiyi sürdüğümde ise benim av çoktan ormana dalıp kaybolmuştu bile.Demek hayvanın koşarkenki aksiyonlarından dolayı üst atmıştım.Olacak şey değildi ama oldu.Avda böyle şeyler olur desem de kendime çok kızdım “Sen de avcı mısın?” diye söylendim.Peki ben gerçekten avcı mıyım,yoksa değil miyim? Avdan sonra “Avcı kime denir?” diye başladım düşünmeye.
Bence en geniş anlamıyla ava giden herkes avcıdır.Tamam da acaba bu tanım bu kadar sığ bir kalıba sokulmalı mıdır? Bunca yıllık avcılık hayatımda bir sürü kişiyle tanıştım.Bunların içinde avcılıkla ilgili konularda gerçekten bilgisine değer verdiğim dostlarım oldu.Kimilerinin silahlar hakkındaki detaylı bilgileri gerçekten şaşırtıcıydı.Adam sanki ansiklopedi.Hangi marka,hangi çap tüfek ve mermi hakkında soru sorsan geniş açıklamalarla kafandaki tüm sorulara cevap veriyor.Kimisi köpek konusunda gerçek bir uzman.Avcılıktan çok kendi köpeklerinin performansından zevk alıyor.Bazı dostlarımın ise değil sadece Türkiye, dünya genelindeki bir çok av hayvanı hakkında detaylı bilgisi var.Nerede bulunur,karakteristik özellikleri nedir,nasıl avlanır gibi bir çok soruya tatminkar cevaplar verebilecek seviyede.Bazı dostlarımsa gerçekten iyi birer atıcılar.Tabii ki her attıklarını vuracak değiller ama ortalamanın çok üstünde silah kullanıyorlar.Kimi avcılar ise bu özelliklerin bir kaçına sahiptirler.Peki bu bilgi,yetenek ve tecrübeye sahip olmak iyi bir avcı olmak için yeterli midir?
http://i49.tinypic.com/28b9lqc.jpg
Bakın şimdi başka bir kavram ortaya çıktı:İyi avcı kimdir? Ava giden herkese avcı dedik de her ava gidene iyi avcı diyemeyiz ki.Bence dememek de lazım.Nasıl avcılığın safhaları varsa avcının da safhalarının olması gerekir.Bu da kötü ile iyi arasında değişiklikler gösterir.Tabii ki standart üstü çok iyi avcılarımızda muhakkak vardır.Ben genel tanımlamamdaki kötü ile iyi arasındaki tarife bakmaya çalışacağım.Bunu sizlere açıklamamın en anlamlı yolu ise iyi bir avcının bana göre tarifini yapmaya çalışmak olacaktır.
En gençten en tecrübeli avcılarımıza kadar hepimiz avcılık uğruna ne cefalara katlanmışızdır.En zorlu hava şartlarında bazen tehlikeli bölgelerde sabah akşam demeden ne kadar efor harcamışızdır.Av tutkumuz peşinde normal bir insanın yapmayacağı bir çok zorlukla karşılaşmışızdır.Ama ertesi hafta yine aynı zahmeti çekmeyi göze almışızdır.Yani ayırabildiğimiz tüm zamanı bu zorlu yolda harcamaktan çekinmeyiz.Avcılık özünde zahmeti barındırıyorsa o zaman yaptığımız işi mümkün mertebe doğru yapmalıyız.Yani iyi birer avcı olmamız gerekir ki avcılığı biraz daha kolaylaştırıp daha fazla zevk alalım.
Öncelikle elimizdeki silahın hata affetmeyen tehlikeli bir araç olduğunu bilmemiz ve tüm emniyet kurallarına uymamız gerekir.Sonra yaptığımız ava uygun silah ve fişek bilgisine sahip olmak lazımdır.Tabii ki yaptığımız avın inceliklerini ve av hayvanının karakteristik özelliklerini de bilmek gerekir.Hangi havada avı nerede bulabiliriz,o av nasıl yapılır,kıyafet seçimi gibi daha bir sürü bilgi sahibi olmak lazımdır.Bu sayede avda daha iyi sonuç alabiliriz.Sadece bu bilgilerde sonuç için yetmez.Yeteneğimiz doğrultusunda iyi ve tehlikesiz tüfek kullanmak da çok önemlidir.Yani iyi bir avcılık için bilgi ve tecrübeye gerek vardır.Bu birikimi okuyarak,tecrübelileri dinleyerek,bolca ava giderek ve avı sevip zaman ayırarak elde edebiliriz.Yani kötü ile iyi arasındaki yerimiz bizim istek ,yetenek ve araştırmacılığımıza bağlıdır.Şimdi bilgi çağındayız,kitaplar,dergiler ve internet sayesinde istediğimiz şeyi öğrenebiliyoruz.Bu sayede kendimizi daha hızlı geliştirebiliyoruz.Tabii ki becerimiz ve zekamız çerçevesinde.
Diyelim ki gerekli tüm bilgi ve birikime sahibiz.Peki bu iyi bir avcı olmamız için yeter mi? Bence eksikler var.Öncelikle avcının avına,avcı dostlarına ve avlaklara karşıda saygılı ve koruyucu olması gerekir.Vurduğun ava saygı duymak,ona acı çektirmemek gerekir.Bazen resimlerde üzülerek görüyorum,domuzun üzerine basarak çektirilen resimler,kan gölündeki görüntüler,paçavraya dönmüş çulluklar… Gerçekten bizi yanlış tanıtan bu fotoğraflar ava da avcıya da yakışmıyor.Halbuki iyi çekilmiş fotoğraflar bizlere ileride o güzel günleri bir kere yaşatacaktır.Belki de unuttuğumuz ormanı,avcı dostlarımızı tekrardan hatırlatacaktır.Bildiğiniz gibi bu ormanlar sadece bizlerin değil,tüm avcılarındır.Bu yüzden ava beraber gittiğimiz dostlarımız ve avda karşılaştığımız diğer avcılara karşı saygılı ve paylaşımcı olmamız da gerekir.Zaten bizlere küçükken öğretilmedi mi? “Büyüğe saygı,küçüğe sevgi.”diye.Bir de ormanı korumak ve temiz tutmak gerekmektedir. Avlandığımız meraları ve av sonrası yemek yediğimiz o güzel yerleri evimiz gibi korumalıyız ki gelecek nesillere örnek olalım.Belki avın en zevkli anlarından biri de av sonrası yanan ateşin başında hep beraber yenen yemek değil midir? Eğer etrafı kirletirsek haftaya yemekte o pisliğin içinde mi oturacağız? Nereye ava gitsem etraf sanki çöplük gibi.İnsan çöpünü toplamaz mı anlayamıyorum.Unutmayın “Aslan yattığı yerden belli olur.” derler.
http://i45.tinypic.com/2vb7fvr.jpg
Peki silah seçimi,av hayvanı ve avlanma bilgisi,mera seçimi,köpek yetiştirme,ava ve avcıya saygı,paylaşımcılık … dedik.Bunlar tamam da biz şimdi iyi birer avcı olduk mu? Bence av etiğini de işin içine katarsak bu iş daha güzel olur derim.Limitlerde avlanıp katliam yapmamak,yavrulu hayvana silah atmamak,vurulan ava eziyet çektirmemek vs. gibi kuralları da unutmamak gerekir.Eminim benim unuttuğum sizlerin de katacağı bazı kriterler daha vardır.Ama hepsinden önemlisi her doğru şeyde olduğu gibi ilk olarak adam olacaksın sonra avcı! Yani önce vicdanı olan bir insan sonra adam gibi adam olacaksın.Daha sonra da yeteneğine bağlı olarak avcı olabilirsin.Tanrıma şükürler olsun ki her avcı kula nasip olmayan bir hazinem varmış da haberim yokmuş.Meğer benim ne kadar çok avcı olan dostum varmış.Herkese her daim rastgele.Sevgiyle kalın.
Cumartesi çulluk peşinde gezdikten sonra Sani ile beraber pazar günü için domuz avına gitmeye karar verdik.Sabah tüm grup kahvede buluşup kahvaltımızı yaparken yapılan şakalar sanki günün neşeli geçeceğini haber veriyordu.İçilen son çaylardan sonra arabalara doluşup av yapacağımız ormanlık bölgeye gittik.Ormanın temiz havasını içime çekerken susan motor sesleri sayesinde doğanın tadına daha iyi varabiliyordum.Hava güneşli,rüzgarsız ama hafif serindi.Yani tam benim havam diye düşünmüştüm.Bizler son hazırlıkları yaparken arkadaşlar da iz kesmiş ve postayı yapacağımız yere karar vermişlerdi.
Yapılan plan sonrası ben dahil dört kişi merayı aşağıdaki yoldan kesecek diğer arkadaşlar da üst yolu tutacaklardı.Bunun üzerine tekrardan arabalara atlayıp bekleyeceğimiz yerlere doğru gittik.Ben önceden çok iyi bildiğim domuzun çalıştığı kapının orada arabadan indim.Domuzun muhtemel çıkacağı yere beş metre mesafede çalılığın arkasına saklanıp üç ayak sandalyemi açıp bir güzel yerleştim.Buraya kadar her şey mükemmeldi.Ama tüm bu güzel ortamı bozan yüz metre mesafedeki şantiyede çalışan dev kepçenin sesi hem ormanın gizemli sessizliğini bozuyor,hem de benim keyfimi öldürüyordu.Anlatmakla olmayacak ve hiç kesilmeden ortamı yıkarcasına kükreyen,homurdayan bu kepçeyi yok etmek o an benim için hayattaki en güzel şey olurdu herhalde.Bu gürültülü ortama uyum sağlamam imkansızken bir de aralıklarla geçen iki arabanın yanımda durup da avla ilgili soru sormaları beni sinirlendirmeye fazlasıyla yetmişti.Kendime “Tamam sakin ol.” derken üçüncü arabada yanıma gelip durdu.Camı açıp tam soru soracakken biraz kızgın bir ses tonuyla “Hemen buradan sessizce gidin domuzlar geliyor.”dedim.Adam da efendice ilerlerken rastgele deyip kornaya iki kere basıp el sallamaz mı? Bana sadece sinirden gülmek kalmıştı.Sessiz ol diyorum ama adam kornaya basıp rastgele diyor.
http://i49.tinypic.com/30w46ep.jpg
Bu kadar karmaşa ve gürültü arasında hiçbir köpek sesi duyamamış zaten ava da tam olarak adapte olamamıştım.Önümdeki ağaçlardaki birkaç küçük kuşun çıkarttığı sesten başka etrafta doğal bir ses yoktu.Belki de vardı da ben duyamıyordum.İşte o esnada inceden bir dal kırılması sonra da biraz daha kuvvetli bir taş kayması sesi ile irkildim.Dalların arasından baktığımda tam çıkmasını beklediğim yerde avımı gördüm.Köpekleri atlatmış tek bir domuz durmuş etrafı dinliyor.Son engel geçeceği yol.Sonra postayı yarıp emniyetli ormana kaçacak.Oturduğum taburede dizlerimin üzerindeki tüfeğimi sıkıca kavradım.Oturarak mı yoksa başka domuzlar varsa kalkıp ateş edeyim mi diye düşünürken derinden gelen bir dürtüyle birden hızlıca doğrulup ayağa kalktım.Tüfeğimi omuzladığımda benim hareketimle ürkerek şimşek gibi yolu geçmeye çalışan domuzu namlunun ucunda gördüm.On metre mesafede tahmini yetmiş kiloluk bir dişi domuzun sağ omuz başına arpacığım oturduğunda tetiği çektim.Ben vurduğuma çok emindim ama kaçan domuz ve yerde merminin çıkardığı toz hiç öyle söylemiyordu.Şaşkınlığımı atlatıp ikinci mermiyi sürdüğümde ise benim av çoktan ormana dalıp kaybolmuştu bile.Demek hayvanın koşarkenki aksiyonlarından dolayı üst atmıştım.Olacak şey değildi ama oldu.Avda böyle şeyler olur desem de kendime çok kızdım “Sen de avcı mısın?” diye söylendim.Peki ben gerçekten avcı mıyım,yoksa değil miyim? Avdan sonra “Avcı kime denir?” diye başladım düşünmeye.
Bence en geniş anlamıyla ava giden herkes avcıdır.Tamam da acaba bu tanım bu kadar sığ bir kalıba sokulmalı mıdır? Bunca yıllık avcılık hayatımda bir sürü kişiyle tanıştım.Bunların içinde avcılıkla ilgili konularda gerçekten bilgisine değer verdiğim dostlarım oldu.Kimilerinin silahlar hakkındaki detaylı bilgileri gerçekten şaşırtıcıydı.Adam sanki ansiklopedi.Hangi marka,hangi çap tüfek ve mermi hakkında soru sorsan geniş açıklamalarla kafandaki tüm sorulara cevap veriyor.Kimisi köpek konusunda gerçek bir uzman.Avcılıktan çok kendi köpeklerinin performansından zevk alıyor.Bazı dostlarımın ise değil sadece Türkiye, dünya genelindeki bir çok av hayvanı hakkında detaylı bilgisi var.Nerede bulunur,karakteristik özellikleri nedir,nasıl avlanır gibi bir çok soruya tatminkar cevaplar verebilecek seviyede.Bazı dostlarımsa gerçekten iyi birer atıcılar.Tabii ki her attıklarını vuracak değiller ama ortalamanın çok üstünde silah kullanıyorlar.Kimi avcılar ise bu özelliklerin bir kaçına sahiptirler.Peki bu bilgi,yetenek ve tecrübeye sahip olmak iyi bir avcı olmak için yeterli midir?
http://i49.tinypic.com/28b9lqc.jpg
Bakın şimdi başka bir kavram ortaya çıktı:İyi avcı kimdir? Ava giden herkese avcı dedik de her ava gidene iyi avcı diyemeyiz ki.Bence dememek de lazım.Nasıl avcılığın safhaları varsa avcının da safhalarının olması gerekir.Bu da kötü ile iyi arasında değişiklikler gösterir.Tabii ki standart üstü çok iyi avcılarımızda muhakkak vardır.Ben genel tanımlamamdaki kötü ile iyi arasındaki tarife bakmaya çalışacağım.Bunu sizlere açıklamamın en anlamlı yolu ise iyi bir avcının bana göre tarifini yapmaya çalışmak olacaktır.
En gençten en tecrübeli avcılarımıza kadar hepimiz avcılık uğruna ne cefalara katlanmışızdır.En zorlu hava şartlarında bazen tehlikeli bölgelerde sabah akşam demeden ne kadar efor harcamışızdır.Av tutkumuz peşinde normal bir insanın yapmayacağı bir çok zorlukla karşılaşmışızdır.Ama ertesi hafta yine aynı zahmeti çekmeyi göze almışızdır.Yani ayırabildiğimiz tüm zamanı bu zorlu yolda harcamaktan çekinmeyiz.Avcılık özünde zahmeti barındırıyorsa o zaman yaptığımız işi mümkün mertebe doğru yapmalıyız.Yani iyi birer avcı olmamız gerekir ki avcılığı biraz daha kolaylaştırıp daha fazla zevk alalım.
Öncelikle elimizdeki silahın hata affetmeyen tehlikeli bir araç olduğunu bilmemiz ve tüm emniyet kurallarına uymamız gerekir.Sonra yaptığımız ava uygun silah ve fişek bilgisine sahip olmak lazımdır.Tabii ki yaptığımız avın inceliklerini ve av hayvanının karakteristik özelliklerini de bilmek gerekir.Hangi havada avı nerede bulabiliriz,o av nasıl yapılır,kıyafet seçimi gibi daha bir sürü bilgi sahibi olmak lazımdır.Bu sayede avda daha iyi sonuç alabiliriz.Sadece bu bilgilerde sonuç için yetmez.Yeteneğimiz doğrultusunda iyi ve tehlikesiz tüfek kullanmak da çok önemlidir.Yani iyi bir avcılık için bilgi ve tecrübeye gerek vardır.Bu birikimi okuyarak,tecrübelileri dinleyerek,bolca ava giderek ve avı sevip zaman ayırarak elde edebiliriz.Yani kötü ile iyi arasındaki yerimiz bizim istek ,yetenek ve araştırmacılığımıza bağlıdır.Şimdi bilgi çağındayız,kitaplar,dergiler ve internet sayesinde istediğimiz şeyi öğrenebiliyoruz.Bu sayede kendimizi daha hızlı geliştirebiliyoruz.Tabii ki becerimiz ve zekamız çerçevesinde.
Diyelim ki gerekli tüm bilgi ve birikime sahibiz.Peki bu iyi bir avcı olmamız için yeter mi? Bence eksikler var.Öncelikle avcının avına,avcı dostlarına ve avlaklara karşıda saygılı ve koruyucu olması gerekir.Vurduğun ava saygı duymak,ona acı çektirmemek gerekir.Bazen resimlerde üzülerek görüyorum,domuzun üzerine basarak çektirilen resimler,kan gölündeki görüntüler,paçavraya dönmüş çulluklar… Gerçekten bizi yanlış tanıtan bu fotoğraflar ava da avcıya da yakışmıyor.Halbuki iyi çekilmiş fotoğraflar bizlere ileride o güzel günleri bir kere yaşatacaktır.Belki de unuttuğumuz ormanı,avcı dostlarımızı tekrardan hatırlatacaktır.Bildiğiniz gibi bu ormanlar sadece bizlerin değil,tüm avcılarındır.Bu yüzden ava beraber gittiğimiz dostlarımız ve avda karşılaştığımız diğer avcılara karşı saygılı ve paylaşımcı olmamız da gerekir.Zaten bizlere küçükken öğretilmedi mi? “Büyüğe saygı,küçüğe sevgi.”diye.Bir de ormanı korumak ve temiz tutmak gerekmektedir. Avlandığımız meraları ve av sonrası yemek yediğimiz o güzel yerleri evimiz gibi korumalıyız ki gelecek nesillere örnek olalım.Belki avın en zevkli anlarından biri de av sonrası yanan ateşin başında hep beraber yenen yemek değil midir? Eğer etrafı kirletirsek haftaya yemekte o pisliğin içinde mi oturacağız? Nereye ava gitsem etraf sanki çöplük gibi.İnsan çöpünü toplamaz mı anlayamıyorum.Unutmayın “Aslan yattığı yerden belli olur.” derler.
http://i45.tinypic.com/2vb7fvr.jpg
Peki silah seçimi,av hayvanı ve avlanma bilgisi,mera seçimi,köpek yetiştirme,ava ve avcıya saygı,paylaşımcılık … dedik.Bunlar tamam da biz şimdi iyi birer avcı olduk mu? Bence av etiğini de işin içine katarsak bu iş daha güzel olur derim.Limitlerde avlanıp katliam yapmamak,yavrulu hayvana silah atmamak,vurulan ava eziyet çektirmemek vs. gibi kuralları da unutmamak gerekir.Eminim benim unuttuğum sizlerin de katacağı bazı kriterler daha vardır.Ama hepsinden önemlisi her doğru şeyde olduğu gibi ilk olarak adam olacaksın sonra avcı! Yani önce vicdanı olan bir insan sonra adam gibi adam olacaksın.Daha sonra da yeteneğine bağlı olarak avcı olabilirsin.Tanrıma şükürler olsun ki her avcı kula nasip olmayan bir hazinem varmış da haberim yokmuş.Meğer benim ne kadar çok avcı olan dostum varmış.Herkese her daim rastgele.Sevgiyle kalın.