29.Ekim.2015, 12:08
CAN DOSTLARIMIZ (Ekim 2015)
Bütün avcılar çok iyi bilirler ki iyi bir köpekle yapılan avın zevki başka hiçbir şeyde yoktur.Zaten boşu boşuna dememişler “Beş paralık tüfek,yüz paralık köpek” diye.Bir avcının hayatı boyunca elinden bir çok köpek geçse de bunlardan bir kaç tanesinin yeri ayrıdır.Bir av sohbeti oldu mu konu döner gelir muhteşem avlar yaptığımız o can dostumuza.Hep anlatılan,anılarımıza büyük harflerle yazılmış birkaç köpektir.Eskiden bir avcı dosttan alınan soyu sopu belli olmayan köpekler ile ne avlar yapılırdı.Bizim buralarda çok sevdiğim “Köy Seteri” diye bir deyim vardır.Gerçekten tam yerinde bir kavramdır.Seter görünümlü kırma bir köpek.Ama köyde devamlı ava çıktığından ve genlerinde avcılık baskın olduğundan avcısına şahane avlar yaptırmıştır.Bir çok arkadaşın büyük paralar verip aldığı köpeklere nal toplatmışlardır.Şimdilerde sağ olsun avcı arkadaşlar köpek yetiştirme işine çok önem veriyorlar.Federasyonlar kuruyorlar,yarışmalar yapıyorlar,soy ağaçları çıkarılıyor,ırk standartlarına uygunluğuna bakıyorlar.Daha bir sürü çalışma ile mükemmel hayvanı yetiştirmeye çalışıyorlar.Bu işe emek veren tüm arkadaşlara teşekkür ederim.Ama para kazanmak için bir halta yaramayan köpekleri de millete satanları da kınamaktan kendimi alamıyorum.Zaman ile bu işlerin daha iyi rayına oturacağına da inanıyorum.
Avcılık hayatımda bana en çok haz veren avlar kendi köpeğimin fermasından kalkan çulluğa tüfek attığım avlardır.Köpeğinizin çalışıp bulduğu,sonra fermada sizi beklediği ve komutunuz ile ava daldığı an hem avcı,hem de köpek için adrenalinin en üst olduğu noktadır.Heyecanın doruk yaptığı o esnada özellikle genç köpeklerin heyecan ve tutkudan çok titrediğini gördüm.Bu mükemmel film karesi atılan birkaç fişek ile son bulur.O sessiz meşe ormanı,yankılanan tüfek sesi ve sağa sola doğru koşturan köpeğin telaşı ile hareketlenir.Hele bir de av vurulur ve can dostunuz çulluğu ağzına almış size doğru gelmiyor mu? İşte tüm yorgunluğa değecek bir an.Böyle bir anda bir avcı daha ne isteyebilir ki?
Avda bize en güzel anları yaşatan hep o iyi köpeklerdir.Kokusu yüksek,iyi eğitilmiş,kondisyonlu ve söz dinleyen bir köpek ile av yapmak her avcının isteğidir.Kötü köpek avcıyı hem avdan soğutur,hem de yorar.Meralarda kendinden çok uzaklaşan,bazen avcının arkasına geçip yürüyen,bazen de diğer köpeğin avını bozduğu için köpeğine bağıran döven çok avcı görmüşüzdür.Tabii ki bunların birkaç sebebi vardır.Acaba köpeğiniz ava uygun mu,kokusu yeterli mi,iyi bir eğitim verdiniz mi gibi bir çok soruyu sayabiliriz.Burada en önemli olan zaman ayırıp köpeğinizle ilgilenebiliyor musunuz? Eğer vaktiniz ve sabrınız yok ise size tavsiyem yetişmiş bir köpeği avda deneyerek satın alın.Emin olun hem zaman,hem de maddi açıdan çok daha karlı olursunuz.Böylece size daha uygun bir köpeğe mesai harcamadan sahip olmuş olursunuz.Özellikle avcılık hayatının son yıllarına gelmiş büyüklerimiz hazır köpek edinmelidirler.Bazen görüyorum da aldıkları yavru iyi işler yapmasa da onu hala ava götürüp belki düzelir diye umutlanıyorlar.Halbuki sağlıklı olarak daha ne kadar avlanacağız? Belli bir yaştan sonra kalan eforumuzu ve zamanımızı heyecanlı avlara ayırmalıyız.
Ben üç yıldır köpeksiz bir yarım avcı oldum.Allahtan birkaç arkadaşta köpek var da fazla sıkıntı çekmiyorum.Ama ne olursa olsun,kendi köpeğin gibisi olmuyor.Bu duruma düşmemin sebebi köpeğe bakacak yerimin olmaması oldu.On yıldır köpeklerime bakan arkadaş “Tamam benden bu kadar” deyince iki köpek elimde kaldı.Böylelikle şehirde apartmanda yaşamanın bir kötü tarafını daha anlamış oldum.Evde ikisini birden barındırmam imkansızdı.Böyle olunca da büyük köpeğim Şanslı’yı Şarköy’den bir avcı arkadaşa yeni yavrusunu yetiştirmesinde yardımcı olsun diye verdim.Teslim ettiğim anda benden uzaklaşırken arkasından baka kaldım.Ayrıldığımızı anlamış ve dönüp arkasına bile bakmamıştı.Boynunu büküp giderken bir daha görüşemeyeceğimizi ve bir daha meşeliklerde beraber avlanamayacağımızı anlamıştı.İçim burkulsa da elimden gelenin en iyisi buydu.Hiç olmadı son anına kadar meralarda gezebilecekti.
Şimdi elimde üç yaşında ki Efe kalmıştı.Önce dairemizin kapısının dışında,sonrada evin içinde kendine bir yer bulsa da onunla da birlikteliğimiz üç ay kadar daha sürdü.Evin içinde devamlı hareket etmesi,çizilen mobilyalar,uçuşan tüyler ve alt komşunun nazik şikayetleri sonucu maalesef bu işin evde olamayacağına bir kez daha karar verdim.Allahtan iyi bir avcı arkadaşın köpek aradığını öğrenince içim bir kez daha burulsa da Efe’yi ona hediye etmenin doğru karar olduğuna ikna oldum.Üç ayda oluşan bu ikinci ayrılık beni fazlasıyla üzmüştü.Kendi elimle yetiştirdiğim,eğittiğim köpeğimi,yine kendi elimle bir başkasına verdim.Allahtan orada iyi avlar yapmışta arkadaştan iyi sözler duydum.Şimdi ava giderken muhakkak birilerine bağlı hareket ediyorum.Bu gerçekten güzel bir durum değil ama yapacağım başka bir şey de yoktu.Eskiden tek başıma ava gider akşama kadar gezerdim.Avın tüm zevkini köpeğimle beraber yaşardım.
Köpeksiz geçen bu üç sene zarfında öğrendiğim iki şey oldu:
1-Her avcının bir köpeği olmalı.
2-Köpek bahçeli bir evin olursa beslenir.
Yoksa apartman katında av köpeği beslemek hem sana,hem de köpeğe zarar veriyor.Köpek bu biblo gibi bir yerde durmaz ki.Koşmak,hareket etmek ister.Sabah kalk,köpeği dışarı çıkart.Sonra işe git,çalış, yorul.Akşam eve gel yemeğini ver daha bir iki laf etmeden al köpeği tekrar dışarı çıkart.Etrafta başka köpekler olduğu için salıp koşturamazsın.Çişini,kakasını yapması için onun gönlünün olmasını beklersin.Hava soğuk mu,yağmur mu var,kar mı yağıyor değişmez.Hayvan beslemenin saysam daha bir sürü eziyeti var.Ama bahçeli bir evin olsa bu eziyetler avcının umurunda olmaz.Son kararım,eğer bir gün imkanım olur,müsait bir evde oturursam bu sefer üç tane besleyeceğim.
Bir aylıkken elimize aldığımız,çocuk gibi bakıma muhtaç olan o asil yaratıklar zaman içerisinde ailemizin bir parçası oluyor.Besliyorsun,aşılarını yaptırıyorsun,eğitimini veriyorsun.Gözünün önünde evin bir bireyi gibi büyüdüğünü görüyorsun.Sıra geliyor beraber ava gitmeye.Zaman geçtikçe içinden gelen dürtüler,senin verdiğin eğitim ve edindiği tecrübe birikimi ile başlıyor sana av partnerliği yapmaya.Artık avı beraber kovalıyor,karda yağmurda beraber ıslanıyorsun.Ortak tutku,ortak çaba ile geçen yıllarda aradaki bağ daha da kuvvetleniyor.Bir de bakıyorsun ki ailede kendine bir yer buluyor.Ev halkı onu sahipleniyor,yapılan planlarda o da yerini alıyor.
O,artık kendini senin bir parçan olarak görüyor.Tek isteği sana yakın olmak,senin sevgini kazanmak.Emin olun sizden sevgiden başka bir şey istemezler.Verdiğin mama ne olursa olsun yerler.Hiç bir zaman daha iyisini ver demezler.Sizden beni tatile götür,akşam yemeğe çıkar,kıyafet al gibi bir istekte bulunmazlar.Hiç bir zaman tüfeği bana ver ben avlanayım demezler.Gücünün yettiği ve becerisi kadar size av yaptırmaya çalışırlar.Peki bu kadar vefakar dostlarımız bizden ne isterler? Başını biraz okşayıp sadece sevgimizi isterler.Dünyada böyle bir karşılıksız sevgi hiçbir canlıda yoktur.
Beraberce geçirdiğiniz avcılık yıllarında onun küçükken nasıl koşturduğunu,engelleri nasıl aştığını,çalı çırpıya nasıl takıldığını,yuvarlandığını görürsün.Sonra bir bakıyorsun ki yetişkin bir köpek olmuş ve meralarda onun uçuşunu izliyorsun.Sana en unutulmaz avcılık anılarını o yaşatıyor.Sırf sen avlanasın diye soğukta yağmurun altında titrese de durmadan avını arıyor.Bir de bakıyorsun zaman su gibi akıp geçmiş.Artık dostun yaşlanmış kuvvetten düşmüş bir durumda.Beş altı saat koşup av yapan köpeğiniz bir saat gezse gelip arkanızdan yürümeye başlıyor.Yorgunluktan gözleri kan çanağı gibi oluyor.Nefesi yetmediği için daha sık nefes alıyor.Hem sizi mutlu etmek,hem de içinde kalmış son av aşkını doyurmak için ava çıksa da artık o eski dosttan eser kalmıyor.Yılların getirdiği aranızdaki o aşk,o sevgi zamanla hüzne dönmeye başlıyor.Köpeğinizin yaşlanmadan dolayı azalan performansı sizi üzmeye başlıyor.Çünkü bu durum gelmekte olan dost kaybının bir habercisi olduğunu siz çok iyi biliyorsunuz.
Bize sımsıkı bağlı olan,koşulsuz seven,av yaptıran ve gereğinde koruyan köpek dostlarımıza her zaman sevgiyle yaklaşalım.Onları eğitiyorum diye döveceğimize sevgimizle karşılık verelim.Unutmayalım ki hayatımızda onlar gibi bizi karşılıksız seven,kızmayan,dövüp bağırsak bile sırtını dönmeyen dostlarımız hiç bir zaman olamayacak.Tüm arkadaşlara yeni sezonda can dostları ile beraber kazasız,belasız avlar dilerim.Rastgele.
http://i.hizliresim.com/yRGd3a.jpg
http://i.hizliresim.com/8Q6naQ.jpg
http://i.hizliresim.com/m5XlXR.jpg
http://i.hizliresim.com/n2bPNV.jpg
http://i.hizliresim.com/52N9Xz.jpg
http://i.hizliresim.com/7PBmZN.jpg
Bütün avcılar çok iyi bilirler ki iyi bir köpekle yapılan avın zevki başka hiçbir şeyde yoktur.Zaten boşu boşuna dememişler “Beş paralık tüfek,yüz paralık köpek” diye.Bir avcının hayatı boyunca elinden bir çok köpek geçse de bunlardan bir kaç tanesinin yeri ayrıdır.Bir av sohbeti oldu mu konu döner gelir muhteşem avlar yaptığımız o can dostumuza.Hep anlatılan,anılarımıza büyük harflerle yazılmış birkaç köpektir.Eskiden bir avcı dosttan alınan soyu sopu belli olmayan köpekler ile ne avlar yapılırdı.Bizim buralarda çok sevdiğim “Köy Seteri” diye bir deyim vardır.Gerçekten tam yerinde bir kavramdır.Seter görünümlü kırma bir köpek.Ama köyde devamlı ava çıktığından ve genlerinde avcılık baskın olduğundan avcısına şahane avlar yaptırmıştır.Bir çok arkadaşın büyük paralar verip aldığı köpeklere nal toplatmışlardır.Şimdilerde sağ olsun avcı arkadaşlar köpek yetiştirme işine çok önem veriyorlar.Federasyonlar kuruyorlar,yarışmalar yapıyorlar,soy ağaçları çıkarılıyor,ırk standartlarına uygunluğuna bakıyorlar.Daha bir sürü çalışma ile mükemmel hayvanı yetiştirmeye çalışıyorlar.Bu işe emek veren tüm arkadaşlara teşekkür ederim.Ama para kazanmak için bir halta yaramayan köpekleri de millete satanları da kınamaktan kendimi alamıyorum.Zaman ile bu işlerin daha iyi rayına oturacağına da inanıyorum.
Avcılık hayatımda bana en çok haz veren avlar kendi köpeğimin fermasından kalkan çulluğa tüfek attığım avlardır.Köpeğinizin çalışıp bulduğu,sonra fermada sizi beklediği ve komutunuz ile ava daldığı an hem avcı,hem de köpek için adrenalinin en üst olduğu noktadır.Heyecanın doruk yaptığı o esnada özellikle genç köpeklerin heyecan ve tutkudan çok titrediğini gördüm.Bu mükemmel film karesi atılan birkaç fişek ile son bulur.O sessiz meşe ormanı,yankılanan tüfek sesi ve sağa sola doğru koşturan köpeğin telaşı ile hareketlenir.Hele bir de av vurulur ve can dostunuz çulluğu ağzına almış size doğru gelmiyor mu? İşte tüm yorgunluğa değecek bir an.Böyle bir anda bir avcı daha ne isteyebilir ki?
Avda bize en güzel anları yaşatan hep o iyi köpeklerdir.Kokusu yüksek,iyi eğitilmiş,kondisyonlu ve söz dinleyen bir köpek ile av yapmak her avcının isteğidir.Kötü köpek avcıyı hem avdan soğutur,hem de yorar.Meralarda kendinden çok uzaklaşan,bazen avcının arkasına geçip yürüyen,bazen de diğer köpeğin avını bozduğu için köpeğine bağıran döven çok avcı görmüşüzdür.Tabii ki bunların birkaç sebebi vardır.Acaba köpeğiniz ava uygun mu,kokusu yeterli mi,iyi bir eğitim verdiniz mi gibi bir çok soruyu sayabiliriz.Burada en önemli olan zaman ayırıp köpeğinizle ilgilenebiliyor musunuz? Eğer vaktiniz ve sabrınız yok ise size tavsiyem yetişmiş bir köpeği avda deneyerek satın alın.Emin olun hem zaman,hem de maddi açıdan çok daha karlı olursunuz.Böylece size daha uygun bir köpeğe mesai harcamadan sahip olmuş olursunuz.Özellikle avcılık hayatının son yıllarına gelmiş büyüklerimiz hazır köpek edinmelidirler.Bazen görüyorum da aldıkları yavru iyi işler yapmasa da onu hala ava götürüp belki düzelir diye umutlanıyorlar.Halbuki sağlıklı olarak daha ne kadar avlanacağız? Belli bir yaştan sonra kalan eforumuzu ve zamanımızı heyecanlı avlara ayırmalıyız.
Ben üç yıldır köpeksiz bir yarım avcı oldum.Allahtan birkaç arkadaşta köpek var da fazla sıkıntı çekmiyorum.Ama ne olursa olsun,kendi köpeğin gibisi olmuyor.Bu duruma düşmemin sebebi köpeğe bakacak yerimin olmaması oldu.On yıldır köpeklerime bakan arkadaş “Tamam benden bu kadar” deyince iki köpek elimde kaldı.Böylelikle şehirde apartmanda yaşamanın bir kötü tarafını daha anlamış oldum.Evde ikisini birden barındırmam imkansızdı.Böyle olunca da büyük köpeğim Şanslı’yı Şarköy’den bir avcı arkadaşa yeni yavrusunu yetiştirmesinde yardımcı olsun diye verdim.Teslim ettiğim anda benden uzaklaşırken arkasından baka kaldım.Ayrıldığımızı anlamış ve dönüp arkasına bile bakmamıştı.Boynunu büküp giderken bir daha görüşemeyeceğimizi ve bir daha meşeliklerde beraber avlanamayacağımızı anlamıştı.İçim burkulsa da elimden gelenin en iyisi buydu.Hiç olmadı son anına kadar meralarda gezebilecekti.
Şimdi elimde üç yaşında ki Efe kalmıştı.Önce dairemizin kapısının dışında,sonrada evin içinde kendine bir yer bulsa da onunla da birlikteliğimiz üç ay kadar daha sürdü.Evin içinde devamlı hareket etmesi,çizilen mobilyalar,uçuşan tüyler ve alt komşunun nazik şikayetleri sonucu maalesef bu işin evde olamayacağına bir kez daha karar verdim.Allahtan iyi bir avcı arkadaşın köpek aradığını öğrenince içim bir kez daha burulsa da Efe’yi ona hediye etmenin doğru karar olduğuna ikna oldum.Üç ayda oluşan bu ikinci ayrılık beni fazlasıyla üzmüştü.Kendi elimle yetiştirdiğim,eğittiğim köpeğimi,yine kendi elimle bir başkasına verdim.Allahtan orada iyi avlar yapmışta arkadaştan iyi sözler duydum.Şimdi ava giderken muhakkak birilerine bağlı hareket ediyorum.Bu gerçekten güzel bir durum değil ama yapacağım başka bir şey de yoktu.Eskiden tek başıma ava gider akşama kadar gezerdim.Avın tüm zevkini köpeğimle beraber yaşardım.
Köpeksiz geçen bu üç sene zarfında öğrendiğim iki şey oldu:
1-Her avcının bir köpeği olmalı.
2-Köpek bahçeli bir evin olursa beslenir.
Yoksa apartman katında av köpeği beslemek hem sana,hem de köpeğe zarar veriyor.Köpek bu biblo gibi bir yerde durmaz ki.Koşmak,hareket etmek ister.Sabah kalk,köpeği dışarı çıkart.Sonra işe git,çalış, yorul.Akşam eve gel yemeğini ver daha bir iki laf etmeden al köpeği tekrar dışarı çıkart.Etrafta başka köpekler olduğu için salıp koşturamazsın.Çişini,kakasını yapması için onun gönlünün olmasını beklersin.Hava soğuk mu,yağmur mu var,kar mı yağıyor değişmez.Hayvan beslemenin saysam daha bir sürü eziyeti var.Ama bahçeli bir evin olsa bu eziyetler avcının umurunda olmaz.Son kararım,eğer bir gün imkanım olur,müsait bir evde oturursam bu sefer üç tane besleyeceğim.
Bir aylıkken elimize aldığımız,çocuk gibi bakıma muhtaç olan o asil yaratıklar zaman içerisinde ailemizin bir parçası oluyor.Besliyorsun,aşılarını yaptırıyorsun,eğitimini veriyorsun.Gözünün önünde evin bir bireyi gibi büyüdüğünü görüyorsun.Sıra geliyor beraber ava gitmeye.Zaman geçtikçe içinden gelen dürtüler,senin verdiğin eğitim ve edindiği tecrübe birikimi ile başlıyor sana av partnerliği yapmaya.Artık avı beraber kovalıyor,karda yağmurda beraber ıslanıyorsun.Ortak tutku,ortak çaba ile geçen yıllarda aradaki bağ daha da kuvvetleniyor.Bir de bakıyorsun ki ailede kendine bir yer buluyor.Ev halkı onu sahipleniyor,yapılan planlarda o da yerini alıyor.
O,artık kendini senin bir parçan olarak görüyor.Tek isteği sana yakın olmak,senin sevgini kazanmak.Emin olun sizden sevgiden başka bir şey istemezler.Verdiğin mama ne olursa olsun yerler.Hiç bir zaman daha iyisini ver demezler.Sizden beni tatile götür,akşam yemeğe çıkar,kıyafet al gibi bir istekte bulunmazlar.Hiç bir zaman tüfeği bana ver ben avlanayım demezler.Gücünün yettiği ve becerisi kadar size av yaptırmaya çalışırlar.Peki bu kadar vefakar dostlarımız bizden ne isterler? Başını biraz okşayıp sadece sevgimizi isterler.Dünyada böyle bir karşılıksız sevgi hiçbir canlıda yoktur.
Beraberce geçirdiğiniz avcılık yıllarında onun küçükken nasıl koşturduğunu,engelleri nasıl aştığını,çalı çırpıya nasıl takıldığını,yuvarlandığını görürsün.Sonra bir bakıyorsun ki yetişkin bir köpek olmuş ve meralarda onun uçuşunu izliyorsun.Sana en unutulmaz avcılık anılarını o yaşatıyor.Sırf sen avlanasın diye soğukta yağmurun altında titrese de durmadan avını arıyor.Bir de bakıyorsun zaman su gibi akıp geçmiş.Artık dostun yaşlanmış kuvvetten düşmüş bir durumda.Beş altı saat koşup av yapan köpeğiniz bir saat gezse gelip arkanızdan yürümeye başlıyor.Yorgunluktan gözleri kan çanağı gibi oluyor.Nefesi yetmediği için daha sık nefes alıyor.Hem sizi mutlu etmek,hem de içinde kalmış son av aşkını doyurmak için ava çıksa da artık o eski dosttan eser kalmıyor.Yılların getirdiği aranızdaki o aşk,o sevgi zamanla hüzne dönmeye başlıyor.Köpeğinizin yaşlanmadan dolayı azalan performansı sizi üzmeye başlıyor.Çünkü bu durum gelmekte olan dost kaybının bir habercisi olduğunu siz çok iyi biliyorsunuz.
Bize sımsıkı bağlı olan,koşulsuz seven,av yaptıran ve gereğinde koruyan köpek dostlarımıza her zaman sevgiyle yaklaşalım.Onları eğitiyorum diye döveceğimize sevgimizle karşılık verelim.Unutmayalım ki hayatımızda onlar gibi bizi karşılıksız seven,kızmayan,dövüp bağırsak bile sırtını dönmeyen dostlarımız hiç bir zaman olamayacak.Tüm arkadaşlara yeni sezonda can dostları ile beraber kazasız,belasız avlar dilerim.Rastgele.
http://i.hizliresim.com/yRGd3a.jpg
http://i.hizliresim.com/8Q6naQ.jpg
http://i.hizliresim.com/m5XlXR.jpg
http://i.hizliresim.com/n2bPNV.jpg
http://i.hizliresim.com/52N9Xz.jpg
http://i.hizliresim.com/7PBmZN.jpg