ÜSTADI RAHMET VE MİNNETLE ANIYORUZ

[4x4cemal]

Selamün Aleyküm. Değerli dostlar düşünce ve fikir hayatımızın kilometre taşlarından, Üstad NECİP FAZIL KISAKÜREK'in vefatının 25.ci yılında rahmetle anıyoruz. ÜSTAD'DAN İNCİLER.
MÜJDECİM, KURTARICIM, EFENDİM, PEYGAMBERİM; SANA UYMAYAN ÖLÇÜ HAYAT OLSA TEPERİM.

BANA KEFENDİR YATAK, SANA TABUTTUR HAVUZ
SEN KIVRIL, BEN GİDEYİM, SON PEYGAMBER KILAVUZ!
YOL ONUN, VARLIK ONUN, GERİSİ HEP ANGARYA;
YÜZÜSTÜ ÇOK SÜRÜNDÜN, AYAĞA KALK, SAKARYA!.....
Allah rahmet eylesin. Develiden selam

[imported_avkolik]

Cemal abi teşekkürler...Sakarya'nın tamamı da benden olsun

SAKARYA TÜRKÜSÜ

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kâinat;
Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!
Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,
Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;
Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.
Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?
Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
Sırtına Sakaryanın, Türk tarihi vurulur.
Eyvah, eyvah, Sakaryam, sana mı düştü bu yük?
Bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük!..

Ne ağır imtihandır, başındaki, Sakarya!
Binbir başlı kartalı nasıl taşır kanarya?

İnsandır sanıyordum mukaddes yüke hamal.
Hamallık ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,
Yalnız acı bir lokma, zehirle pişmiş aştan;
Ve ayrılık, anneden, vatandan, arkadaştan.
Şimdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu ân;
Kehkeşanlara kaçmış eski güneşleri an!
Hani Yunus Emre ki, kıyında geziyordu;
Hani ardına çil çil kubbeler serpen ordu?
Nerede kardeşlerin, cömert Nil, yeşil Tuna;
Giden şanlı akıncı, ne gün döner yurduna?
Mermerlerin nabzında hâlâ çarpar mı tekbir?
Bulur mu deli rüzgâr o sedayı: Allah bir!
Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
Sakarya, kandillere katran döktü geceler.

Vicdan azabına eş, kayna kayna Sakarya,
Öz yurdunda garipsin, öz vatanında parya!

İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su;
Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu.
Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;
Siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?
Kafdağını assalar, belki çeker de bir kıl!
Bu ifritten sualin, kılını çekmez akıl!
Sakarya, sâf çocuğu, mâsum Anadolunun,
Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!
Sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız;
Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!
Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!
Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz!

Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;
Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!..

Necip Fazıl KISAKÜREK (1949)

[ulasatasoy]

Allah gani gani rahmet eylesin. Paylaşım için çok teşekkürler değerli abicim:)

Saygılar:)

[İsmail ÇIKRIKÇI]

Allah rahmet eylesin paylaşımlarınız için teşekkür ederim.

[unforgiven]

Rabbim kabrini cennet bahçelerinden eylesin...Bu vefa dolu konuyu açan abime teşekkür ederim...

Saygılarımla...

[fevzi dursun]

sağol ismailim..
onun eşsiz şiirleriyle büyüdük. rabbimi ve güzel vatanımızı o eşsiz şiirleriyle sevdirdi ............yüce rabbim
cenettini nasip etsin allah rahmet eylesin...

[Mustafa ÇİL]

sağol abim
paylaşım için teşekkürler

[Adil Karakus]

Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun