Avbeyi
31.Temmuz.2008, 21:11
Çok zengin ve bir o kadar da cimri bir adam,bir bilgeden öğüt almak istedi.Bilge onu pencerenin yanına götürüp sordu:
"Pencereye bakınca ne görüyorsun?"
"Yoldan gelip geçen insanlar görüyorum.Bir de kaldırımda dilenen bir dilenci var.
"Peki" dedi bilge ve başka bir odaya gitti.Az sonra elinde küçük bir aynayla geri döndü ve sordu:
"Bu aynaya baktığında ne görüyorsun?"
"Kendimi"
"Yani artık başkalarını görmüyorsun.Biliyor musun,pencere camı da ayna da aynı maddeden,yanı camdan yapılmış.Ama aynanın üstündeki incecik bir gümüş tabakası;ona baktığında sadece kendini görüyorsun.
İnsan kalbi de cam gibi şeffaftır.Başkalarını görmemize engel değil,vesile olur.Ama altın,gümüş gibi dünya süsleriyle kalbimizi kaplarsak,o zaman kendimizden başka kimseyi göremeyiz...
Yapman gereken kalbini temizlemek.Altın ve gümüşlerini cebinde taşı,kalbinde değil....
"Pencereye bakınca ne görüyorsun?"
"Yoldan gelip geçen insanlar görüyorum.Bir de kaldırımda dilenen bir dilenci var.
"Peki" dedi bilge ve başka bir odaya gitti.Az sonra elinde küçük bir aynayla geri döndü ve sordu:
"Bu aynaya baktığında ne görüyorsun?"
"Kendimi"
"Yani artık başkalarını görmüyorsun.Biliyor musun,pencere camı da ayna da aynı maddeden,yanı camdan yapılmış.Ama aynanın üstündeki incecik bir gümüş tabakası;ona baktığında sadece kendini görüyorsun.
İnsan kalbi de cam gibi şeffaftır.Başkalarını görmemize engel değil,vesile olur.Ama altın,gümüş gibi dünya süsleriyle kalbimizi kaplarsak,o zaman kendimizden başka kimseyi göremeyiz...
Yapman gereken kalbini temizlemek.Altın ve gümüşlerini cebinde taşı,kalbinde değil....