Mehmet Ardilli
23.Mayıs.2009, 17:57
- Babacım benim bir köpeğim olsa onunla oyunlar oynasam, onu beslesem olmaz mı? Küçük yavru bir köpek. Hani Ali'lerin varya, mahallede dolaştırıyor. Bizde alsak, ne güzel olur. Ben okuldan gelince, önce onunla ilgilenirim, okşar severim onu, neler öğretirim ona neler.
- Yavrum köpek bakımı zordur ilgi alaka ister. Evimiz bahçelide değil nerede bakarız hayvancağızı?
- Annecim ne olur şu babama bir şey söyle, bak herkesin var evinde köpeği, onlar nasıl bakılıyor?
- Ama baban haklı evladım, biz nasıl sahip çıkarız ona evde. Her yere pisler, her yer tüy olur valla...
- Yok annecim benim odama yer yaparız, ben alıştırırım onu, dışarı çıkarırım hep, içeri pislemez, öğrenir.
Bir hafta sonra:
- Bey bak çocuk iştahtan kesildi, yimesi içmesi durdu ayol... Ne yapsak vazgeçmiyor, alsak mı bir yavru?
- Ya hanım, ben istemem mi, çocuğum sevinsin, hayvan sevgisi ile büyüsün, nasıl bakarız biz apartman dairesinde köpek falan yahu...
- Ama bey, çocuğun sağlığı bozulacak valla, ya hastalanırsa, ozaman daha mı iyi?
- Valla bilmem; bakamayacağımız hayvanın günahına girmeyelim sonra.
- Tamam haklısın da, ben de üzülüyorum çok, yoksa istediğimden değil inanki.
Bu muhabbet böyle devam eder, sonun da evlat üzülmesin diye koşulları hiç uygun olmayan bu aile bir köpek sahiplenir.
- Hoşt.... evladım çek şunu, valla evde kırlent bırakmadı bu hınzır.
- Anne negüzel oynuyor hayvan, ne zararı var, senin kırlentlerin zaten eski
- Aaa hem suçlu, hem güçlü. Onlar benim çeyizimden ayol... Hem hergün pisliyor bu mutfağa yeter artık be...
- Yaa baba ya şu anneme bir şey söyle, küçücük hayvandan ne istiyor yaa...
- Evladım annen haklı, bak çok koku yapıyor bu hayvan. Ya hanım sanada söyledim bunun böyle olucağını, dinlemedin beni.
- Ne yapsaydık ya... Görsün işte çocuğumuz kendi gözüyle bu işin böyle olmadığını...
Ve artık evde kurtulunması gereken bir canlı vardır, tahammüller aşılmış, kendisinden insan kurallarına uyması beklenen sevimli canavar, kendi doğsında bu kurallardan habersiz, istenmeyen varlık oluvermiştir.
Ne yazık ki, sokaklarımız bu ve benzeri olayların sonucu terkedilmiş, sabii hayvan dostlarımızla dolu. Belediyeler her nekadar kısırlaştırma, barınak ve sahiplendirme, yada yok etme mantığı ile çözüm arasalarda, gerisi değil eveli asıl önemli olan bu büyük sorunun çözümü ancak aile bilincinde bulunabilir. Hayırsever, hayvansever dostlarımızın çabalarını her nekadar küçümsemesem de, aşılması gereken sorun için gerçek hizmetin bu zavallı hayvanları sahiplenecek ailelerin, koşul ve içerik açısından bilinçlendirilmeleri için harcanacak çabalarda gizli olduğuna inanan biriyim. Hürmetlerimle sevgili hayansever dostlarım.
- Yavrum köpek bakımı zordur ilgi alaka ister. Evimiz bahçelide değil nerede bakarız hayvancağızı?
- Annecim ne olur şu babama bir şey söyle, bak herkesin var evinde köpeği, onlar nasıl bakılıyor?
- Ama baban haklı evladım, biz nasıl sahip çıkarız ona evde. Her yere pisler, her yer tüy olur valla...
- Yok annecim benim odama yer yaparız, ben alıştırırım onu, dışarı çıkarırım hep, içeri pislemez, öğrenir.
Bir hafta sonra:
- Bey bak çocuk iştahtan kesildi, yimesi içmesi durdu ayol... Ne yapsak vazgeçmiyor, alsak mı bir yavru?
- Ya hanım, ben istemem mi, çocuğum sevinsin, hayvan sevgisi ile büyüsün, nasıl bakarız biz apartman dairesinde köpek falan yahu...
- Ama bey, çocuğun sağlığı bozulacak valla, ya hastalanırsa, ozaman daha mı iyi?
- Valla bilmem; bakamayacağımız hayvanın günahına girmeyelim sonra.
- Tamam haklısın da, ben de üzülüyorum çok, yoksa istediğimden değil inanki.
Bu muhabbet böyle devam eder, sonun da evlat üzülmesin diye koşulları hiç uygun olmayan bu aile bir köpek sahiplenir.
- Hoşt.... evladım çek şunu, valla evde kırlent bırakmadı bu hınzır.
- Anne negüzel oynuyor hayvan, ne zararı var, senin kırlentlerin zaten eski
- Aaa hem suçlu, hem güçlü. Onlar benim çeyizimden ayol... Hem hergün pisliyor bu mutfağa yeter artık be...
- Yaa baba ya şu anneme bir şey söyle, küçücük hayvandan ne istiyor yaa...
- Evladım annen haklı, bak çok koku yapıyor bu hayvan. Ya hanım sanada söyledim bunun böyle olucağını, dinlemedin beni.
- Ne yapsaydık ya... Görsün işte çocuğumuz kendi gözüyle bu işin böyle olmadığını...
Ve artık evde kurtulunması gereken bir canlı vardır, tahammüller aşılmış, kendisinden insan kurallarına uyması beklenen sevimli canavar, kendi doğsında bu kurallardan habersiz, istenmeyen varlık oluvermiştir.
Ne yazık ki, sokaklarımız bu ve benzeri olayların sonucu terkedilmiş, sabii hayvan dostlarımızla dolu. Belediyeler her nekadar kısırlaştırma, barınak ve sahiplendirme, yada yok etme mantığı ile çözüm arasalarda, gerisi değil eveli asıl önemli olan bu büyük sorunun çözümü ancak aile bilincinde bulunabilir. Hayırsever, hayvansever dostlarımızın çabalarını her nekadar küçümsemesem de, aşılması gereken sorun için gerçek hizmetin bu zavallı hayvanları sahiplenecek ailelerin, koşul ve içerik açısından bilinçlendirilmeleri için harcanacak çabalarda gizli olduğuna inanan biriyim. Hürmetlerimle sevgili hayansever dostlarım.