PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Mazide Kalmış.



14.Haziran.2009, 19:15
Ben 5 yaşımda tanıştım köpek sevgisi ile. İlk köpeğim bir tavşancı idi. Babam Balıkesir-Balyada Savcı iken bir avcıdan bir enik alıp bana süpriz yapmıştı.

Zincirinden tutup mahalle mahalle dolaştırışımı hatırlıyorum. :)

Sonra çok iyi bir tavuk avcısı olduğundan aldığımız lişiye vermek zorunda kalmıştık. Ama ben bu sevgiden hiçbir zaman vazgeçemedim ve uzaklaşamadım.

Çocukluğum ve gençliğim hep bu hayvanlar ile içiçe geçti. Sonunda avcılık ve köpek eğitimi ilgimi geçen yıllarda birleştirip, sanıyorum bundan sonrada sürüp gidecek bir sürece adımlarımı atmış oldum.

Önceleri bu kültürel mirasın, korunması ve kollanması gereken, bu birikimin önemini bilerek yapılması gereken ne varsa yapılması konusundaki keskin düşüncelerim son zamanlarda farklılaşmaya başladı.

Gördüm ki bu kültür zaman içerisinde benim tasarladığım ve umduğumun çok ötesinde bir yerlere gitmiş hatta varmış bile.

Alan razı satan razı olmuş işin açıkçası bu doğal gelişim sürecine.

2 kutu fişek karşılığı, bir selama hediye edilen köpekler yerini, falancanın filanca yerden getirdiği köpeğin falancanınki ile eşleşmesinden çıkan yavrusunun secereli köpeğin soyundan çok haneli rakamlara alıcı bulan bir düzene oturmuş.

Ozaman mazide kalan bu kültürel yapının yeni düzenine ayak uydurmak lazım diye düşünmekteyim. Zaten insanoğlu hemen değişimlere ayak uydurma konusunda çok yetenekli değil midir?

Bu suretle değişen dünya düzenine avcıların da ayak uydurmalarını garipsemenin garip bir yaklaşım olduğu kesin.

Fakat düşünüyorumda bir şey nekadar maddi değere bağlanıyor ve maddi değer kazanıyorsa, ilişkiler o ölçüde değerini "o maddenin değeri ölçüsünde" yitiriyor.

Saygılar.

Mustafa YILDIRIM 38
14.Haziran.2009, 21:57
Ulaş bey çok güzel bir konuya değinmişsin, görüşlerimiz bu konuda aynı.İllaki herşeyin maddi bir

değeri olmalı ama eğer ki bu kültürün devamını istiyorsak köpek üreticilerinin ve satıcılarını fiyatları

daha makul tutmaları gerekmektedir.

Bir yandan köpek üretip satan arkadaşlar;

bizler bu kültürün devamı için çalışıyoruz,

kimse köpeksiz kalmasın diye uğraşıyoruz,

ülkemizdeki köpek kalitesini yükseltmeye çalışıyoruz,diyorlar ama maalesef piyası oluşturan

kendileri ve daha yeni doğmuş bir yavruya bile dünyanın parasını istiyorlar...

Eğerki bu arkadaşlar dediklerinde samimiyse lütfen edindikleri misyonu yerine getirsinler ve ülkem

avcısı kaliteli köpekten mahrum kalmasın.Konuyu açtığın için teşekkürler.Saygılar...

Sebahattin AVCI
14.Haziran.2009, 22:53
evet ulaş usta o günler mazide kaldı
artık av köpeğine benzeyen köpeklerin yerini görüntüsü kokusu ve fermaları ile belgeli diplomalı köpekler yer almakta

yalnız ben hiç ticaret yapmadım taki köpeğimin bakımları masrafları arttığı bir yaşam ve eğitim aşamalarında verilen emek ler masraflar eskiden olduğu gibi kuru ekmek su ile bakılmayı bir kenarı bırakıp maddi yönden epey bi para harcadığımız ve sonucunda tüyü ve gelişimi ile çok güzel görüntü ve göz aşinalığı ile büyüttüğümüz köpeklerimizi çok zengin değil isek emeğimizin karşılığını fazla olmamak şartı ile bedava yerine bir miktar paraya satacağız

( şahsi görüşümdür : bedavaya verilen köpeklerin çoğu ya arazide bırakılıyor ya vuruluyor yada terk edilip sokak köpeği oluyor adam zaten bedavaya almış bakıyorsun ona göre aport yapmıyor hemen atıyor köpeği
oysa 3 kuruş para vermiş olsa acır belki verdiği paraya yaptığı masrafa ve bakmak zorunda kalır )
birde eğitimli köpekler var yavrular var adam bu işin ehli ve bunu ticaret olarak yapıyor ve zamanını harcayıp emek veriyor ve emeğinin karşılığını alacak hayır kurumu değil ki bunlar onca köpeğin masrafı eğimleri birde düşünsenize 700 lira maaş ve kiracı ise tabi para kazanacak ozaman eğitimsiz 60 günlük yavrulardan arayacaklar ve 300-500 den alınacak milyar değil

tabi milyarların üstlerine çıkmadan birazdaha gerektiği gibi idareli bir pazarlık olunca güzel bir alış veriş oluyor

ben şahsıma söyleyeyim ben hiç köpek satmam diyordum ama olurda böyle bi durumla karşılaşır isem satarım çünkü herkez köpeğimden yavru istiyor bana lazım değil ki yavru ben eşim dostum için yavrulatacam ölmesinler diye 1 ayına kadar parazitlerini sonrasında aşılarını yaptıracam annelerine bakımını dahada arttırıp yavruları büyütecem emek verip uğraşacam sonra 2 kutu fişeğe yok hocam ben hammal değilim ya hiç eşlemem yada isteyenler için eşlerim sonrasında hakkımı alırım ama 200 olur ama 400 olur
dediğiniz gibi o eskidendi şimdi mazide kaldı ben sizlere sorarım çok iyi bi köpeğinizin yavrusunu okadar arkadaşınız var iken hangisine paylaştırıp verebilirsiniz bu köpek 30 tane yavrulamayacak sonra o diyor ben senin 30 yıllık arkadaşınım bu diyor biz kankaydık sonra papaz oluyon en iyisimi sat gitsin kimseyle papaz olmadan sattım ihtiyacım vardı dersin ama ben arkadaşlarımın için yavrulatacam dersen durumun iyidir yavruları iyi bir şekilde büyütüp verirsin bunuda alkışlarım

16.Haziran.2009, 20:07
Kardeşim haklısın.

Hiçbir güç gelişimin karşısında duramıyor. Bazen bu gelişim "gidişime" de yol açsa.

Köpeğini eşleyen birinin yavruları ne yapacağını çok önceden düşünmesi lazım.

Ben köpeğimi eşleştirdim. Çünkü köpeğimin bu duyguyu tatmasını istedim. Sağlık açısından da gerekli olduğunu biliyorum.

Yavrularını bakacağına ona değer verceğine inandığım bir kaç arkadaşıma hediye edeceğim. Geri kalanını da satacağım. Çünkü para vermeden alınanın değeri kalmamış bu zamanda. Herşey para denen insanı bazen vezir, çoğu zaman rezil eden köpeğin önüne atsan bırak aportu :) burnunu çevirmeyeceği kağıt parçası olmuş.

Ben yine de geçmişte yaşanan avcılığın bugünlerden çok daha sağlam dostluklar ve karşılıksız ilişkiler ile zevkle yaşandığını düşünüyorum.

Dedim ya bir şey nekadar maddi değer kazanıyorsa, ilişkiler o ölçüde değerini "o maddenin değeri ölçüsünde" yitiriyor.

Saygılar.

imported_avkolik
16.Haziran.2009, 20:13
Ben 5 yaşımda tanıştım köpek sevgisi ile.

Ogün bugündür çıkmamış demekki Ulaş abi bu sevgi :)

Teşekkürler böyle güzel bir konu için...

Sebahattin AVCI
17.Haziran.2009, 15:41
bende yavru almak istiyorum anneliğin ve sorumluluğun anlamını bilmsi ve birazdaha çocuksu ve hiperaktifliğini yenmesi için birazdaha oturaklı ve sakin olur diye düşünüyorum

zaten 1 yaşına girdi 8.ayından buyana herkez soruyor kızana geldimi ne zaman gelecek bana bi yavru ayarla öbürü diyor bir çift bana ayarla falan filan eş dost işi
bende hee diyip geçiyorum eşe dosta köpek ayarlamak için 50 yavru birden yapacak bir köpek denk gelmedi http://www.avkolik.net/forum/Smileys/classic/cheesy.gif
saygılar

17.Haziran.2009, 20:36
Ben 5 yaşımda tanıştım köpek sevgisi ile.

Ogün bugündür çıkmamış demekki Ulaş abi bu sevgi :)

Teşekkürler böyle güzel bir konu için...



Değerli dostlarım küçük bir anı.

10 11 yaşlarındayım. Akhisar'ımın meşhur tozu toza katan rüzgarı, ardından da sokaklarında yürümeye doyamadığım memleketimin mis kokulu yağmuru başlar.

Günlerden Pazardır.

Bana mutluluk veren o yağmur, bazılarına hüzün, kimine de sıkıntı veya azap olurmuş ben ne bileyim.

Yavru bir av köpeği, arka ayaklarını sürüye sürüye titreye titreye arabaların altlarına kaçmaya çalışıyor. Mızık mızık mızıklıyor.

Tuttuğum gibi mahallemizde tek katlı bir evin eskiden ahır olarak kullanılan damına atıverdim. Okadar korkmuş ki elimi ısırmaya çalışıyor ama gücü yok saçma saçma hareketler yapıyor.

Uzatmayalım hiç unutmuyorum 10 15 gün , muzlu süt ve kemik ile besledim onu. Kendine geldi oynamaya zıplamaya başladı.

Aldım köyümüze dedemlere götürdüm. O köpek mükemmel bir av köpeği oldu.

Ben o sokaklarda boynunda kuş lastiği, köpek peşinde dolaşan çocuk oldum hep. Çoğu zama hafife alındığımı bile bile vazgeçemedim köpek sevgimden, saka sevgimden kuş sevgimden. Arkadaşlarım orada burada atari salonlarında vs yerlerde zaman öldürüp sigara dumanlı cafelerde kağıt oynayıp, birbirlerini rencide etme uğraşında iken, ben doğa köpekler ile kuşlar ile dereler ile gerçek dünyanın gerçek zamanlarını yaşadım. İzledim ve öğrendim.

Her sabah aynı haşarı çocuğun yüzüne bakıyorum aynanın karşısında. Bildiğim ne varsa doğadan ve hayvanlardan öğrendim desem belki de bir çok öğretenimin kulakları çınlar.

Hayat kitaplardan değil, doğadan ve ona ait nevarsa oradan öğrenilir.

Vefa, sadakat, direnç, uyum, mücadele, ve herşeyi olduğu gibi yaşamak yaşayabilmek.

Bir babanın evladına yapabileceği en büyük iyiliğin çocuğuna doğayı ve anlamını öğretmesi oldğuna inananlardanım.

Saygılar.

Sebahattin AVCI
17.Haziran.2009, 21:21
teşekürler ulaş usta http://www.avkolik.net/forum/Smileys/classic/grin.gifhttp://www.avkolik.net/forum/Smileys/classic/grin.gifhttp://www.avkolik.net/forum/Smileys/classic/grin.gif

sevgi bu olsa gerek

ALPEREN
18.Haziran.2009, 17:27
KONU İÇİN TEŞEKKÜRLER.

DOSTLUKLA, KÖPEĞİ KARIŞTIRMAYALIM

DOST VERİRSE ZATEN PARA ALMAZ.

DİĞER DOSTTA BANA KÖPEK VERMEDİ DİYE DOSTUNA KÜSMEZ, DARILMAZ.

EN AZINDAN BEN BÖYLE DÜŞÜNÜYORUM.

SELAMLAR, SAYGILAR...

20.Haziran.2009, 22:00
KONU İÇİN TEŞEKKÜRLER.

DOSTLUKLA, KÖPEĞİ KARIŞTIRMAYALIM

DOST VERİRSE ZATEN PARA ALMAZ.

DİĞER DOSTTA BANA KÖPEK VERMEDİ DİYE DOSTUNA KÜSMEZ, DARILMAZ.

EN AZINDAN BEN BÖYLE DÜŞÜNÜYORUM.

SELAMLAR, SAYGILAR...



Haklısınız.

21.Haziran.2009, 10:03
Merhabalar!..
Avcı arkadaşlar yukarıdakı yazılanları okuduğumda kimi zaman duygulandım, kimi zaman düşüncelere daldım. Yazılanların hepsi güncel yaşantımızda yaşanan olaylar.Herkes bakış açısına göre haklı.
Peki asıl olması gereken nedir?Bazı geleneklerimiz niye mazide kalsın?Biz o geçmişte dediğimiz insanların evlatları değil miyiz?
Burada "eşi-dostu-arkadaşı-köpek besleyiciyi-çocuğunun keyfi için köpek arayanı...vb." aynı kefeye koymak doğru olmaz sanırım. Bunların içinde dost kavramını iyi düşünüp, diğerlerinden ayırmak lazım. Bir insanın birçok arkadaşı olabilir ama kaçtane dostu vardır ki!...
Dost dediğin insanın, yanında köpek nedir ki. Kaldıki dost olan da o köpeği beslemenin ne demek olduğunu zaten bilen kişidir........
Yazılıp söylenecek çok şey var ama kıssadan hisse olsun "dosttan karşılık beklenmez, dost olan da kendine yapılanı karşılıksız koymaz".
Sevgili arkadaşlar!...Her şeyde etik kural dediğimiz "ahlaki kurallarımız" vardır.Bu kurallar on yılların, yüz yılların deneyiminden sonra oluşmuştur. Avcılığın da bazı ahlaki kuralları vardır. Hepinize karşılıklı sevgi ve saygıya dayalı iletişimler ve sezonda bol sohbetli keyifli avlar dilerim. Denizli'den saygı ve sevgilerimle...

21.Haziran.2009, 15:01
Merhabalar!..
Avcı arkadaşlar yukarıdakı yazılanları okuduğumda kimi zaman duygulandım, kimi zaman düşüncelere daldım. Yazılanların hepsi güncel yaşantımızda yaşanan olaylar.Herkes bakış açısına göre haklı.
Peki asıl olması gereken nedir?Bazı geleneklerimiz niye mazide kalsın?Biz o geçmişte dediğimiz insanların evlatları değil miyiz?
Burada "eşi-dostu-arkadaşı-köpek besleyiciyi-çocuğunun keyfi için köpek arayanı...vb." aynı kefeye koymak doğru olmaz sanırım. Bunların içinde dost kavramını iyi düşünüp, diğerlerinden ayırmak lazım. Bir insanın birçok arkadaşı olabilir ama kaçtane dostu vardır ki!...
Dost dediğin insanın, yanında köpek nedir ki. Kaldıki dost olan da o köpeği beslemenin ne demek olduğunu zaten bilen kişidir........
Yazılıp söylenecek çok şey var ama kıssadan hisse olsun "dosttan karşılık beklenmez, dost olan da kendine yapılanı karşılıksız koymaz".
Sevgili arkadaşlar!...Her şeyde etik kural dediğimiz "ahlaki kurallarımız" vardır.Bu kurallar on yılların, yüz yılların deneyiminden sonra oluşmuştur. Avcılığın da bazı ahlaki kuralları vardır. Hepinize karşılıklı sevgi ve saygıya dayalı iletişimler ve sezonda bol sohbetli keyifli avlar dilerim. Denizli'den saygı ve sevgilerimle...


İmzamı atarım. Çok güzel özetlemişsiniz.

21.Haziran.2009, 15:32
M.Ulaş Kardeşim teşekkür ederim.Senden bir ricam olacak.Şimdi köyünü hatırlamıyorum. Polatlı'dan Ahmet TUNA adında bir öğretmen arkadaşım vardı.1976 Bolu Öğretmen okulundan mezun oldu.O zamandan buyana haberleşemedik.52 yaşlarında olması gerek.Olaki tanır bilirsen bir haber edersen sevinirim.Sağlıklı günler dileği ile hoşçakalın.

21.Haziran.2009, 15:36
İllaki arayıp bulmaya çalışacağım. Haberdar ederim.

Recep DÖNMEZ
22.Haziran.2009, 13:54
M.Ulaş kardeş! yazını dikkatle ve ilgi ile okudum.
Dediklerinde haklılık payın yok değil,haklısın da...
Ama gördüğün ve bir çok arkadaşımızında yazdığı gibi
artık eski devirler değişti,iyi ve kaliteli,secereli av köpekleri artık
öyle kolay kolay yetiştirilemiyor,bunun için özel mekan,özel bakım,eğitim,
ilaç,veteriner vs,vs....
son yıllarda bi işten anlayan bi işe gönül vermiş ablerimiz,arkadaşlarımız sırf
bu iş için kendilerine mekanlar kurup iyi,kaliteli ve secereli av köpekleri yetiştirip,
eğitip satışa sunuyorlar.Tabi bu arkadaşların akla hayale gelmeyecek maddi giderleri oluyor....
Tabiki doğal olarak bu işin ticaretini yapacak,çünkü onun için bu iş geçim olmuş artık.
Bence bunda yadırgayacak bir şey yok....
Fiyat konusuna gelince; bazen anormal fiyatlar oluyor ama genelde fiyatlar orta sayılır....
Bir dişi köpek yılda kaç yavru yapar belli....
Aşırı fiyat talebinde bulunanlar zaten gerekli cevabı alıyor oradan,buradan......
Haaa.... bazı secere düşkünü,yada pahalı fiyata köpek alıp caka satmaya meraklılar
var,varsın alsınlar ve cakalarını satsınlar,o onların kendi bilecekleri işler....
Son olarak şunuda unutmadan belirteyim,benim bugüne kadar hiç av köpeğim olmadı,av köpeği
satın almadım,av köpeği yetiştirip satan arkadaşım da yok,bunu belirteyim yanlış anlaşılmasın......
Ama mademki insanlar birşeylerle uğraşıyor,o zaman sonunda hakkettikleri kadar maddi olarakta
birşeyler alsınlar....
Üzüldüğüm ve sana katıldığım husus şu; bu iş için mekan kuran,emek harcayanlar hariç
çevremizdeki avcı arkadaşlar köpekleri yavru yapınca hemen bu işin ticaret yönünü dile
getirip kendilerince piyasa yapmaya çalışıyorlar.....
İşte yanlış olan bu,
Adamın evde,köyde,bahçede bir köpeği var,üçbeş yavru yapmış hemen bundan
birşeyler kazanma peşinde.....
Ben bu iş için özel yer tahsisi yapmış,zamanını bu iş için ayırmış,kısacası bu işle
geçimini sağlama amacıyla bu işi yapanlar dışındakilerin para ile yavru satmalarına
karşıyım.....
Sonuçta bu işler vicdan,kültür,karekter,alışkanlık,dostluk,arkadaşl ık vb........
kişiden kişiye değişebilecek işler.....
Saygılar.........