10.Ekim.2009, 09:08
“ Osmanlı Padişahlarının çok sevdiği ve önemli saydıkları için devlet kuruluşuna aldıkları sporların başında avcılık gelir.”
Bu temel olarak SAVAŞA HAZIRLANMANIN eğitimi olarak sayılabilirse de, Padişahlar için “ av yaparken halk ile de ilişki kurdukları için, vatandaşın derdini, sıkıntısını ve şikayetlerini dinleyerek bilgi” edinme yolu idi.
Avcılık, ayrıca Osmanlıların ataları sayılan OĞUZLARDAN gelen bir TÖRE idi. Bir GELENEK idi. Avcılık, bazı TÜRK boylarında, aile düzenini etkileyecek kadar da önemli olabilmiştir.
Ava çıkacak avcının, “ o gece eşinden ayrı bir odada yatması”, “ kimse ile konuşmaması ve yapacağı şeyleri sır gibi gizli tutması” ve “ kimseye bir şey söylememesi” yazılmaktadır.
Günümüzde de AVCILARIN, “ KETUM” olmaları acaba bu genetik mirasımıza yorulabilir mi?
Avcılığın Devlet ve Türk aile kültürünü etkilemesine diğer örnekler ise , erkek çocuklarına koydukları isimlerden, bayraklara KARTAL konulmasına ve nihayet TUĞRA ların KUŞ motifinden esinlenmelerine kadar gitmektedir.
“Avcılığı yasa ile devlet düzenine ilk sokan Moğol Han ı Cengiz Han dır. Cengiz Han , av için, “Savaşın Okulu” dermiş. Cengiz Han avın yapılışını ve kurallarını yasa ile belirlemişti.”
Oğuzların soyundan ava merakları ile ün yapmış padişahlar, Selçuklu Sultanı Tuğrul bey ve Sultan Melikşah’dır.
“Sultan Melikşah (Aralık 1072 – Kasım 1092) ise avcılık konusunda dünyada ilk bilimsel kitabı yazdıran kişidir.
O tarihlerde, AV ilmini, Nişabur lu (İran ın Kuzeydoğusunda bulunan Razavi Horasan eyaletinde bir şehir, zamanının çok önemli bilim ve kültür merkezi) Hoca Ali den daha iyi bilen biri olmadığı için, diğer tüm av üstadlarını da dinledikten sonra “ SEYDNAME-İ MELİKŞAHİ” adı verilen avcılık ile ilgili dünyadaki ilk, o zamanlar , en önemli ve bilimsel kitabın yazılmasını Felhak Bin MEHMED e emretmiştir.
Fatih Sultan Mehmed den önceki Osmanlı Padişahlarından I.Murad, Yıldırım Beyazid ve II.Murad av yapmaya çok meraklı ve av halkı da çok olan padişahlardı.
Bu dönemlerde “ şikara bindi” ( Şikar, Farsça bir sözcük olup, Türkçesi AV, AVLANMA ve AV HAYVANI demektir), yani “AT İLE AVA GİTTİ” anlamına gelmektedir.
Fatih Sultan Mehmed zamanında ise deyim “ ŞİKARA GİTTİ” (Ava gitti) anlamında kullanılmaya başlanmıştır.
Kaynak : “ OSMANLI DEVLETİ NDE SPOR “, Atıf KAHRAMAN, T.C. Kültür Bakanlığı, 1995, Ankara.
Bu temel olarak SAVAŞA HAZIRLANMANIN eğitimi olarak sayılabilirse de, Padişahlar için “ av yaparken halk ile de ilişki kurdukları için, vatandaşın derdini, sıkıntısını ve şikayetlerini dinleyerek bilgi” edinme yolu idi.
Avcılık, ayrıca Osmanlıların ataları sayılan OĞUZLARDAN gelen bir TÖRE idi. Bir GELENEK idi. Avcılık, bazı TÜRK boylarında, aile düzenini etkileyecek kadar da önemli olabilmiştir.
Ava çıkacak avcının, “ o gece eşinden ayrı bir odada yatması”, “ kimse ile konuşmaması ve yapacağı şeyleri sır gibi gizli tutması” ve “ kimseye bir şey söylememesi” yazılmaktadır.
Günümüzde de AVCILARIN, “ KETUM” olmaları acaba bu genetik mirasımıza yorulabilir mi?
Avcılığın Devlet ve Türk aile kültürünü etkilemesine diğer örnekler ise , erkek çocuklarına koydukları isimlerden, bayraklara KARTAL konulmasına ve nihayet TUĞRA ların KUŞ motifinden esinlenmelerine kadar gitmektedir.
“Avcılığı yasa ile devlet düzenine ilk sokan Moğol Han ı Cengiz Han dır. Cengiz Han , av için, “Savaşın Okulu” dermiş. Cengiz Han avın yapılışını ve kurallarını yasa ile belirlemişti.”
Oğuzların soyundan ava merakları ile ün yapmış padişahlar, Selçuklu Sultanı Tuğrul bey ve Sultan Melikşah’dır.
“Sultan Melikşah (Aralık 1072 – Kasım 1092) ise avcılık konusunda dünyada ilk bilimsel kitabı yazdıran kişidir.
O tarihlerde, AV ilmini, Nişabur lu (İran ın Kuzeydoğusunda bulunan Razavi Horasan eyaletinde bir şehir, zamanının çok önemli bilim ve kültür merkezi) Hoca Ali den daha iyi bilen biri olmadığı için, diğer tüm av üstadlarını da dinledikten sonra “ SEYDNAME-İ MELİKŞAHİ” adı verilen avcılık ile ilgili dünyadaki ilk, o zamanlar , en önemli ve bilimsel kitabın yazılmasını Felhak Bin MEHMED e emretmiştir.
Fatih Sultan Mehmed den önceki Osmanlı Padişahlarından I.Murad, Yıldırım Beyazid ve II.Murad av yapmaya çok meraklı ve av halkı da çok olan padişahlardı.
Bu dönemlerde “ şikara bindi” ( Şikar, Farsça bir sözcük olup, Türkçesi AV, AVLANMA ve AV HAYVANI demektir), yani “AT İLE AVA GİTTİ” anlamına gelmektedir.
Fatih Sultan Mehmed zamanında ise deyim “ ŞİKARA GİTTİ” (Ava gitti) anlamında kullanılmaya başlanmıştır.
Kaynak : “ OSMANLI DEVLETİ NDE SPOR “, Atıf KAHRAMAN, T.C. Kültür Bakanlığı, 1995, Ankara.