SIRADANLIK (Mehmet ARDİLLİ)

[Mehmet Ardilli]

Sıradan bir insan ne beklerse hayattan, onu bekleyen biri olmaktı, heveslerimi bir kenara bırakıp kendimi tanımadan önce hayalim. Ancak sıradan insanların hevesleri, bitmez tükenmez ihtiras ve hırslarını görünce ne sıra dışı bir yol seçtiğimi anlayıvermiştim. Sıra dışıydı kanaatkâr olmak, sıra dışıydı azla yetinip yalan dolandan uzak durmak, sıra dışıydı dostluğu canından aziz bilmek ve sıra dışıydı sözlere güvenmek. Oysa benim dünyamda bunlar sıradandı, iltifata muhtaç hal ve davranışlar değildi. Ben bilmezdim ihaneti ve tanımazdım menfaat için adam satmayı, bilmezdim sağ gösterip sol vurmayı, bilmezdim arkadaş gözüküp arkadan vurmayı, bilmezdim sevmek için gerekçeler olduğunu, bilmezdim yüze gülünüp arkadan sövüldüğünü. Korkuyu da bilmezdim, korkutmayı da. Yaşam basitti benim için, fazla hesaba gerek yoktu, doğru olanları yapmakla ve yanlışlıklardan sakınmakla geçirilmeliydi yaşam. Sevmekti kendim gibi sıradan insanları yaşam içinde ki sermayem ve saygıydı onların yaşanmışlıklarına duyduğum koşulsuz önyargı. Ben de bir insandım çünkü onlar gibi, üstünlük ve kibir içinde değildim, çünkü insanlık denilen kavramda ayrımcılığın yeri yoktu, çünkü ALLAH eşit kılmıştı kulluk edenlerini. Bilmezliklerim varmış, sıradanlık sandığımdan zormuş, çoğunluğun yanlışlıklarını taklit terbiye, menfatlerin için ideallerinden vazgeçmek kurnazlıkmış ve bu çarkın içinde dişli olmak akıllılık sayılırmış bilmezdim. İnsan adında bambaşka varlıklarmış sevmem gereken çoğunluk. Üstün olanlara boyun eğmek ve kendinden güçsüzleri ezmekmiş marifetleri. Ele geçirmek için fırsat kollamakmış menfaatlerini, yasaları. Kandırarak olmazsa zorla denemekmiş şanslarını, silahları. Kim kelimesi değil ne kadar kelimesi önem kazanmış yaşamlarında. Oysa sade ve gösterişsiz bir yaşamın kayıplardan uzak zenginliğinin farkında değillermiş, sıradan saydıkları başıbozuk düzenin içinde zavallı hallerinin. İnsanlık adına sıra dışı olmaktan utanmış olmayı isterdim, ne yazık ki İnsanlık denilen olgunun içi boş sıradan bir kavram olmasından utanıyorum. Kandırılanların kanmasından değil, heveslerinin kurbanı olmasından utanıyorum. Kendini görme yeteneğinden uzak, şeytanı arama peşinde olanlara acıyorum. Kendi sesini duymayan sağırlara, benim sesimin bir şey ifade etmeyeceğini biliyorum ama ruhlarını görmeyince gözlerinin para, şan, şöhret, makam ve menfaatten başka bir şey görmeyeceği gerçeğini yinede haykırmak istiyorum kendimce. Hesap, kitap peşinde koşanlara verilen sürenin, hesap günü geldiğinde hesabını veremeyecekleri işlerle geçirmelerinin bir ömrü beyhude geçirmekten öteye geçmeyeceğini düşünmelerini istiyorum. Yaşamları için de bir fark yaratıp, herkesin düşündüğünü değil doğru olanı düşünmenin, herkesin yaptığını değil doğru olanı yapmanın sıra dışı huzuru ile kendilerindeki ulvi ruh gücünü fark etmeleri en büyük temennim.

Mehmet ARDİLLİ

Seni bu kadar üzen nedir bilemem ama, yazdıklarındaki doğallığı seni yakinen tanıyanlar daha iyi anlayacaktır sen ne kadar içten ve samimi olursan ol, ne kadar aynı masada oturup muhabbet edip çok şeyini paylaşırsan paylaş emin olabilirsin ki o masadan kalkar kalkmaz arkandan neler söyleniyor bir bilsen.. bunu yaşayan bilir... menfeat kibir adamlık insan oğlunun damarında var sanki..
Benimde dileğim Allah o tür insanları ıslah etsin.. beddeu bize göre değil dua yakışır..

[Mehmet Ardilli]

Mustafa abicim genel olarak bir yozlaşma varki sorma gitsin, doğal olarak herşey sıradan olmuş artık şaşırtmıyor insanları bu başı bozuk düzen zaten öyle olması gerekiyormuş gibi. İşte üzüntümün nedeni bu yoksa bir veya birkaç kişiye içerleyip yazmış değilim. Selamlar saygılar abicim.

[Osman KARATEPE]

Saygı sevgi hoşgörü giderek azalmakta çıkar dünyası olup gitmekte yaşantımız.....

mehmet abi kısaca insan oğlu yiyen icen cevreye devamlı kendi zevkleri ve ihtirasları icin zarar veren birer bok makinasıdır diye biliriz :D öyleyse .

eline sağlık cok güzel olmuş keske herkez aynı düşüncelerde olsa.
ama abi bide su celiski var sen duygularını dile getirmişsin ne güzel bunu okuyan herkez mesela kendimden örnek vereyim de yanlıs anlama olmasın tamam aynı ben benim dile getiremediğim düsüncelerim ne güzel dile getirmiş mehmet abim diye düşündüm mesela ama bunu okuyan ben dediğin gibi belki seytani arzular peşinde kosan biri olsam zevk alemlerden sarhosa dönen biri olsam arkaaslıga dostluğa önem vermesem ama genede bu yazını kendimle özlestirip kendi kendime duygulansam :D nirvanaya ermiş dervişler gibi hissetsem yokmu öle adam cok ne garip olay ya demeki herkez davulun sesini duymak istedigibi duyuyo yorumunu yapıyom ben :D :D :D

Sevgili Mehmet, sen sıradışı ol yeter. Yoksa hersey sıradan bu günlerde..!!?

Selamlar..

[feridun berin]

Sıradanlık ve sıradışılık ilginç iki kelime kişiler kendini farklı görür sıradan olmadığını kendince doğru olduğunu sıradışı olduğunu sanır gerçekte öylemidir bırak onu da çevrendeki dostların hatta düşmanların karar versin güzel bir atasözümüz var iğneyi kendine çuvaldızı başkasına batır diye sıradanmıyız sıradışımıyız kendi kendimize soralım bakalım ne tür cevap verebileğiz? Ben diyorum ki kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma dostlukların çıkarsız sadece ben değil biz olması dileğiyle tüm AVKOLİK
dostları hepinizi çok seviyorum. Allaha emanet olun.

[Mehmet Ardilli]

Değerli dostlarım kıymetli yorumlarınıza teşekkür ederim, çok güzel veciz sözlerimiz ve ata sözlerimiz var; aynası iştir kişinin lafa bakılmaz. Sizlerle olan paylaşımlarımızın bir kısmı net ortamında ki paylaşımlarımızla lafla cereyan etmekte, bir kısmı ise tanışmalar, misafirlikler ve ziyaretlerle yüz, yüze gerçekleşmekte, dolayısı ile ilişkilerimizde hem laf mevcut hemde icraat, ALLAH mahçup etmesin. Ama söylemek istediğim şu ki insanlar bazı olumsuzlukları ertık öyle kanıksamış ki, güvensizlik ve olumsuzluklarda sıradanlaşmış. Oysaki siz dostlarımda topluma örnek ve bu anlamda sıradışı davranışlarla kurulan harika insan ilişkilerini görüyorum. Ve yine görüyorum ki şirazeyi kaçıran kendi menfaat ve çıkarını ön planda tutan kişileri hemen belirliyor ve aranızdan uzaklaştırıyorsunuz. Yani sıradan sandığınız yaşamlarınızın içinde karşılıksız sevgi, hürmeti ikram, can siperhane müsafir perverlikler, menfaatsiz cefakarlıklar ve dostlarınıza duyduğunuz sadâkat, dahası vefa mevcut. Öyleyse sıradan değil, hoşgörülü ve alçak gönüllü olmak.
Belki farklı yaşadığımız yerler, farklı gelenek görenek ve adetlerimiz, farklı kültürlerimiz, farklı eğitim ve mesleklerimiz; ama özümüz bir, sözümüz bir, inandığımız doğrular bir, duygular ve gönüller bir, istek ve özlemlerimiz bir. Bu birlik bizi biz yapan bizi bir arada tutan ve bizi sıradışı kılan. Selam ve hürmetlerimle.

[Sebahattin AVCI]

Ardiili abim seninle Tanıştığıma ve sana karşı layıkıyla dürüst bir dost olabildiğime inanıyorum sizin gibi iğneyi ilk önce kendine sonra başkasına batırmayı bilen gönül dostlarını tanıdığım için huzur içindeyim

içimizdeki duyguları bir çoğumuz istesekte bu kadar güzel anlatamazdık teşekürler

[Mehmet Ardilli]

Eyvallah Sebahattin başım gözüm üstüne, duygularımız karşılıklı kardeşim benim. Selamlar.