Recep DÖNMEZ
05.Mayıs.2010, 10:30
TAŞ YERİNDE AĞIRDIR!!!!
Taş,yerinde ağırdır;yani insan durduğu yerde,sınırını,haddini bildiğince ağırdır,değerlidir,tutarlıdır,istikrardadır.Sınırı aştığında,haddini bilmezden geldiğinde,veya altından kalkamayacağı,üstesinden gelemeyeceği yükler edindiğinde işte o vakit “taşlar yerinden oynamış” demektir!.Fıtratından sapmış,doğal dengesi sarsılmış,bünyesi parçalanmış,bocalamaya yüz tutmuştur. ..
Artık hikmet ve tutarlılık ondan uzaktır!.
Yaptığı her eylemin, giriştiği her işlemin,dönüp durduğu,varıp konakladığı yer bocalama vadisidir.Ne kendisi rahat etmiştir ve nede başkasına rahat vermemektedir.Attığı her adım, giriştiği her uğraşı kendisinin yanı sıra çevresine de hep zarar vermektedir,ifsadı yaymaktadır. O,durduğu yerden,kendi doğal mecrasından saptığından bocalamaktadır,girdiği her kapıdan içeriye ancak bunalım sokmaktadır.İstikrarsızlık ve panikleme onun karakteri,ifsat ve yıkıcılık işi olmuştur artık.Artık kendisi bunalım ve şaşkınlık vadisinde bocalayan bir yolcu,yerde /istikamet üzere kararlı,istikrarlı ve emin adımlarla yürüyecekken,yuvarlanan,sürünen bir sürüngen mesabesindedir.Sözleri bunalım yayarken.,fiillerinden çözümsüzlük fışkırır,geriye bıraktığı ise yalnızca bunalım,bıkkınlık ve sıkılganlıktır!..
İçler acısı halinin farkında da değildir.
Çoğu zaman etrafını güldürecek maskaralıklar yaparken kendini mutlu ve gururlu addetmesi,söylediğine muhatabından önce kendisi gülmesi bundandır.Maskaralık onun huyu-suyu,ciddiyetsizlik karakteri,boşboğazlık,geyiklik onun amel-i farikasıdır.Palyaçoluk yaptığı oranda vardır.Bunlardan mahrum bırakıldığında,umursanmadığında,tavır alındığında ise kaypaktır.Yer değiştirendir,başka kılıklara girendir.Farklı maskeler takınmak,kendini her ortama uyarlamak,herkesi memnun etmeye çalışmak onun kişiliğidir.Başkaca kişiliği oturmamıştır zira.Belirli bir süreliğine cambazlığından,maskaralık uğraşılarından,boşboğazlığından onu soyutlayacak koşulların oluşması.,söz gelimi halvet durumu olan zindana girmesi onun intiharıdır!.Zira,tek başına yapamaz,yalnızlığa ve yalınlığa gelemez,özgünlük saçan yalnızlıklara aşina değildir.Onu kendisi ile yüzleştirecek tüm yalnızlıkların kaçkınıdır.Yalnızlık,kendisi ile baş başalık onun için kendini tanıyış, yenileyiş, toparlayış imkanı değil;aksine,kâbustur,karabasandır!.
Sosyal bir varlık olduğu oranda,kendi özgün yalnızlığında özgürdür oysa insan.
Bir orman içersindeki tek ve hür ağaç,orman misalince kardeştir.Özgürdür;zira,kimlik ve kişilik sahibi bir şahsiyettir.Sorumluluk temelinde toplumsallaşır ve dönüp kendi vicdan mahkemesinde yargılar kendini.Onun için yalnızlık her gece gelip konaklanılacak,uğranılıp kendini oluşturacak Hirasıdır.Kendisi ile yüzleşeceği,muhasebe ve murakabesini yapacağı, enerji depolayıp hayata daha bir aktif ve kararlı olarak çıkacağı bir kendini yenileme,berkitme dinamiği!.
İnsan ağırlığını bilmelidir.
Haddini,sınırını,görev ve yetki alanını. ..Sonra, imkanları ile yüzleşmelidir biraz da. Yolun çapını ve imkanlarının onu nereye kadar vardırabileceğini. ..Yaptıklarının,yapabileceklerinin ve yapamayacaklarının muhasebesini yapmalıdır.,konum değerlendirmesini özeleştiri mekanizmasına dönüştürmelidir. (Alıntı)
Hepinize selam ve saygılar....
Taş,yerinde ağırdır;yani insan durduğu yerde,sınırını,haddini bildiğince ağırdır,değerlidir,tutarlıdır,istikrardadır.Sınırı aştığında,haddini bilmezden geldiğinde,veya altından kalkamayacağı,üstesinden gelemeyeceği yükler edindiğinde işte o vakit “taşlar yerinden oynamış” demektir!.Fıtratından sapmış,doğal dengesi sarsılmış,bünyesi parçalanmış,bocalamaya yüz tutmuştur. ..
Artık hikmet ve tutarlılık ondan uzaktır!.
Yaptığı her eylemin, giriştiği her işlemin,dönüp durduğu,varıp konakladığı yer bocalama vadisidir.Ne kendisi rahat etmiştir ve nede başkasına rahat vermemektedir.Attığı her adım, giriştiği her uğraşı kendisinin yanı sıra çevresine de hep zarar vermektedir,ifsadı yaymaktadır. O,durduğu yerden,kendi doğal mecrasından saptığından bocalamaktadır,girdiği her kapıdan içeriye ancak bunalım sokmaktadır.İstikrarsızlık ve panikleme onun karakteri,ifsat ve yıkıcılık işi olmuştur artık.Artık kendisi bunalım ve şaşkınlık vadisinde bocalayan bir yolcu,yerde /istikamet üzere kararlı,istikrarlı ve emin adımlarla yürüyecekken,yuvarlanan,sürünen bir sürüngen mesabesindedir.Sözleri bunalım yayarken.,fiillerinden çözümsüzlük fışkırır,geriye bıraktığı ise yalnızca bunalım,bıkkınlık ve sıkılganlıktır!..
İçler acısı halinin farkında da değildir.
Çoğu zaman etrafını güldürecek maskaralıklar yaparken kendini mutlu ve gururlu addetmesi,söylediğine muhatabından önce kendisi gülmesi bundandır.Maskaralık onun huyu-suyu,ciddiyetsizlik karakteri,boşboğazlık,geyiklik onun amel-i farikasıdır.Palyaçoluk yaptığı oranda vardır.Bunlardan mahrum bırakıldığında,umursanmadığında,tavır alındığında ise kaypaktır.Yer değiştirendir,başka kılıklara girendir.Farklı maskeler takınmak,kendini her ortama uyarlamak,herkesi memnun etmeye çalışmak onun kişiliğidir.Başkaca kişiliği oturmamıştır zira.Belirli bir süreliğine cambazlığından,maskaralık uğraşılarından,boşboğazlığından onu soyutlayacak koşulların oluşması.,söz gelimi halvet durumu olan zindana girmesi onun intiharıdır!.Zira,tek başına yapamaz,yalnızlığa ve yalınlığa gelemez,özgünlük saçan yalnızlıklara aşina değildir.Onu kendisi ile yüzleştirecek tüm yalnızlıkların kaçkınıdır.Yalnızlık,kendisi ile baş başalık onun için kendini tanıyış, yenileyiş, toparlayış imkanı değil;aksine,kâbustur,karabasandır!.
Sosyal bir varlık olduğu oranda,kendi özgün yalnızlığında özgürdür oysa insan.
Bir orman içersindeki tek ve hür ağaç,orman misalince kardeştir.Özgürdür;zira,kimlik ve kişilik sahibi bir şahsiyettir.Sorumluluk temelinde toplumsallaşır ve dönüp kendi vicdan mahkemesinde yargılar kendini.Onun için yalnızlık her gece gelip konaklanılacak,uğranılıp kendini oluşturacak Hirasıdır.Kendisi ile yüzleşeceği,muhasebe ve murakabesini yapacağı, enerji depolayıp hayata daha bir aktif ve kararlı olarak çıkacağı bir kendini yenileme,berkitme dinamiği!.
İnsan ağırlığını bilmelidir.
Haddini,sınırını,görev ve yetki alanını. ..Sonra, imkanları ile yüzleşmelidir biraz da. Yolun çapını ve imkanlarının onu nereye kadar vardırabileceğini. ..Yaptıklarının,yapabileceklerinin ve yapamayacaklarının muhasebesini yapmalıdır.,konum değerlendirmesini özeleştiri mekanizmasına dönüştürmelidir. (Alıntı)
Hepinize selam ve saygılar....